Uit het dagboek van een consument

Met dubbel krijt schrijven

Muriel is verzot op winkelen. Niet omdat zij koopwoede heeft. Zij schept er gewoon genoegen in om voor de fun te winkelen. Window shopping, winkels in en uitgaan zonder dat zij op zoek is naar iets specifieks, is voor haar een sport. Ze beoefent haar liefhebberij het liefst in gezelschap. Wij kwamen elkaar over straat tegen en ik liet mij door haar op sleeptouw nemen. Onderweg hadden wij het over alles en nog wat.

Persoonlijk contact 

Persoonlijk contact, het elkaar ontmoeten vond, voordat Covid-19 de kop opstak, al minder plaats. Het contact met familie, vrienden en kennissen vindt steeds meer plaats via de telefoon, app, social media en andere moderne communicatiemiddelen. Voor bankzaken, het betalen van water, elektriciteit, telefoonkosten en dergelijke hoef ik niet meer naar de stad. Ik kom alleen naar het centrum als ik er iets te zoeken heb. Waarom zou ik? Tegenwoordig zijn er in alle buurten enorme supermarkten waar vrijwel alles te vinden is.

Centrum stad niet echt attractief 

De handel in het centrum is voornamelijk gericht op de kleine man. Het doorsnee volk. Zij die beter gesteld zijn blijven er steeds meer weg. Politieke instabiliteit, economische malaise, inflatie en daarbovenop Covid-19 hebben de bedrijvigheid in het handelscentrum van de stad verder doen verminderen. De koopkracht is sterk achteruitgegaan. Komt bij kijken dat vermakelijkheden er schaars zijn. Naast winkelen, valt er in het centrum van Paramaribo weinig te doen of mee te maken.  

Bijvangst

Kledingzaken beheersen het straatbeeld. Alleen overdag is er beweging. In de avonduren is het een dode boel. Tijdens onze wandeling stapten wij een kledingzaak binnen. Tussen de kleding stond een etalagekast met snacks, brood, bol, koek, beschuit, snoepjes en een koelkast met koude dranken. Muriel wist te vertellen, dat er meerdere kledingzaken tot deze handelspraktijk zijn overgegaan. Dat komt volgens haar vanwege de sterke daling van de koopkracht. Het gaat vooral kledingzaken slecht. Wie denkt in de benarde tijd waarin wij leven nog aan kleding kopen?  Door middel van de uitbreiding van het verkoopassortiment met hapjes en drankjes, wordt aan bijvangst gedaan. Of dat volgens de vergunningsvoorwaarden mag, weet zij niet.

Dubbel krijt

Haar redelijke onbezorgdheid in het leven wordt minder. Het hindert haar, dat de prijzen van goederen en producten vaak niet staan aangegeven of verwarrend werken. De kassier heeft het laatste woord. De prijsopdrijvers gebruiken in hun jacht op de portemonnee van de klant, allerlei foefjes. Met dubbel krijt schrijven is er een daarvan. Door schade en schande is ze wijzer geworden en let nu goed op als zij bij de kassa staat.

HD

error: Kopiëren mag niet!
%d bloggers liken dit: