Zaterdag 20 april 2019

Harrypersad Boedjawan

Harrypersad Boedjawan

‘Het bedrijfsleven gedoogt het regeringsbeleid uit zelfbehoud. Er wordt door de vingers gekeken. Verkeerde zaken worden oogluikend toegelaten. De hand wordt voor de ogen gehouden, zodat men niets of weinig ziet. Fouten en vergrijpen van de regering worden vergeven of wegen niet al te zwaar mee. Straf wordt hierdoor vermeden’, aldus industrieel Harrypersad Boedjawan.

Principes en ethiek worden aan de kant gezet
Het doet Boedjawan pijn dat de economische strubbelingen van Suriname met de dag zorgen voor nog meer individualisme, verdeeldheid en onoprechtheid onder ondernemers. “De bedrijvenorganisaties als VCB, Asfa, KKF noem maar op, zijn de een minder dan de andere, gepolitiseerd en niet goed in staat, of worden door de regering geen gelegenheid gegeven, om volop mee te doen aan de ontwikkeling van het land.”

Terughoudendheid
‘Ondernemers zijn terughoudend bij het bespreken van zaken die niet goed gaan. Onder elkaar geven ze zich ook niet bloot. Het wantrouwen neemt eerder toe dan af. Zaken worden in het geheim en in alle rust voorbereid en ondernomen, uit vrees dat andere personen hun voordeel halen door met het idee ervandoor te gaan. Zakenpartners vertrouwen elkaar minder, individualisme neemt toe, zakenrelaties en vriendschappen worden minder zuiver. De drang om te overleven, speelt hierbij een grote rol.’

Graai wat er te graaien valt
‘Er zijn genoeg ondernemers, die zogenaamd fel gekant zijn tegen de handelswijze van de regering, maar via de achterdeur zaken gedaan trachten te krijgen. Een ieder voor zichzelf. Graai wat er te graaien valt! Ik heb geen bezwaar tegen ondernemers, die niet stil blijven zitten en meerdere wegen bewandelen om aan hun trekken te komen, mits de ethiek en principes worden gehandhaafd. De regering tegen de haren in strijken, wordt niet verstandig geacht. Binnenkamers zijn wij kampioen in het afwijzen van wat genoemd wordt, falend beleid. Slechts een enkeling durft zo nu en dan vrijuit te praten.’

Vrees voor rancune
‘Weinig ondernemers durven openlijk de vinger op de zere plek te leggen. Als excuus voor het ‘de andere kant opkijken’, wordt aangehaald dat de overheid de grootste opdrachtgever is. Niemand wil de regering tegen zich krijgen. Rancune wordt gevreesd.’

Geen olie op het vuur gooien
De huidige situatie kan niet alleen aan de regering verweten worden. De algemene regelgeving op het gebied van ondernemen is niet bij de tijd. Volgens Boedjawan is het economische leven van Suriname verouderd. Het is niet transparant. Openbaarheid van bestuur is zoek. De internationale ranking van Suriname, die een kwaad beeld weergeeft, heeft daarmee te maken.

De lachende partij
Boedjawan: ‘Over transparantie gesproken. Als er een faciliteit gecreëerd wordt, dan moet het vaststaan aan welke regels en voorwaarden voldaan moet worden om voor toekenning in aanmerking te komen. Ik wil geen olie op het voor gooien, maar de kwestie taxfree shoppen van Kirpalani heeft mij aan het denken gezet. De ophef die is ontstaan rond Kirpalani is te wijten aan het ontbreken van degelijk bestuur. De reacties tegen Kirpalani zijn niet op hun plaats, maar er is geen sprake van afgunst. Het heeft te maken met het wijdverspreid wantrouwen dat er tegen de regering bestaat. Met mij zijn velen ervan overtuigd dat de Kirpalani-kwestie te maken heeft met het aantreden van Vidjai Kirpalani als president-commissaris van de Centrale Bank van Suriname. In zee gaan met deze regering wordt door velen gezien als meedoen aan wanbeleid. Ondernemers bestrijden elkaar in plaats van de handen in elkaar te slaan om ontwikkeling te bewerkstelligen. Er is een gedoe tussen ondernemers en de regering is de lachende partij.’

HD