Het door SUN WEB TV belichtte verhaal van Hennry R.D, de 65-jarige man die al zes maanden onder een afdakje op de hoek van de Martin Luther Kingweg en Manjadam verblijft – legt evenals in vele andere gevallen die niet worden belicht – een pijnlijke realiteit bloot.
Meneer Hennry raakte na een val met zijn e-bike – veroorzaakt door hypertensie – gedeeltelijk verlamd. Het familielid waar hij verbleef nam hierna – vanwege de ongemakken die zijn situatie met zich meebracht – afstand van hem en beschouwde hem niet meer als familie. Ook bij andere familieleden was hij vanwege gebeurtenissen in het verleden niet welkom, terwijl er voor hem geen institutioneel vangnet was. Het resultaat: een oudere man die letterlijk aan de rand van de samenleving leeft.
Dit geval legt net als vele anderen, de zwakke plekken van de Surinaamse sociale- en ouderenzorg bloot. Hoewel er algemene gezondheidswetgeving en richtlijnen bestaan, ontbreekt een specifiek wettelijk kader dat ouderen expliciet beschermt. De zorgstructuur is grotendeels afhankelijk van familie en mantelzorg. Wanneer die steun wegvalt, zoals bij meneer Hennry, is er nauwelijks opvang of begeleiding.
Bejaardentehuizen en initiatieven van non-gouvernementele organisaties bestaan, maar zijn beperkt en vaak ontoereikend. Het gevolg is dat ouderen in kwetsbare posities tussen wal en schip vallen.
De situatie van meneer Hennry is geen incident, maar een symptoom van een bredere problematiek. Het toont hoe medische zorg zonder continuïteit, sociale opvang zonder verplichting en juridische leemtes samenkomen in een falend systeem.
Ouderenzorg is in Suriname nog steeds geen wettelijk verankerd recht, maar een afhankelijkheid van toeval en familiebanden. Dat maakt ouderen bijzonder kwetsbaar in een samenleving die vergrijst en waar sociale structuren onder druk staan.
Het is tijd dat Suriname deze realiteit onder ogen ziet. Ouderen verdienen waardigheid, medische zorg en sociale bescherming. Een wettelijk kader dat hun rechten vastlegt, is geen luxe maar een noodzaak.
Het verhaal van meneer Hennry moet dienen als wake-up call: zorg voor ouderen is zorg voor ons allemaal – want vroeg of laat zijn wij degenen die indien nodig op zo een vangnet moeten kunnen rekenen.