Minister David Abiamofo van Natuurlijke Hulpbronnen blijkt weinig kennis van zaken te hebben van de problemen die kleinschalige goudzoekers op hun weg vinden om van het gebruik van kwik over te stappen op milieuvriendelijke winningsmethoden van goud. Al jaren voert hij geen effectief beleid om goudzoekers te ondersteunen.
Voor aanvang van de wekelijkse vergadering van de Raad van Ministers op woensdag 8 april stelde hij, dat het gebruik van kwik in de kleinschalige goudwinning wordt afgebouwd en dat het “hanteren van nieuwe mijntechnieken wordt voorgehouden aan de sector”. “Deze zaken zijn in een actieplan opgenomen” zei de NH- minister. “Het is een uitdaging voor de goudzoekers, omdat het een flinke investering betreft. Te Snesi Kondre, in het Paamaka-gebied in district Sipaliwini, is een Mining Training & Extension Center (MTEC) in gebruik genomen.” Dit gebeurde op vrijdag 27 maart.
Actieplan? Mining schools?
Een actieplan?? Is dat actieplan op papier en zo ja, waar kan de samenleving dat inzien? Deze minister van Natuurlijke Hulpbronnen praat al vele, vele jaren over de aanwezigheid van kwik in de kleinschalige goudwinning en het verduurzamen van die sector. Maar, het is slechts bij praten en een zoveelste plan gebleven. Al sinds 2011 was er sprake van drie ‘mining schools’ om goudzoekers te leren hoe zij zouden kunnen overstappen op duurzame goudwinning, dus zonder gebruik van kwik. Die ‘mining schools’ stonden gepland te Sarakreek, Brokopondo en…. Snesi Kondre. Maar, wat is er van die ‘scholen’ terechtgekomen? En waarom nu plotseling een ‘Mining Training & Extension Center’ te Snesi Kondre? Wat is er gebeurd met de ‘mining school’. Het heeft veel weg van onsamenhangend beleid.
Motiveren….
“Het beleid vanuit NH is erop gericht dat de sector stopt met het gebruik van kwik. De goudzoekers worden gemotiveerd om nieuwe technieken te omarmen. In die ordening zal voordeel liggen voor zowel de overheid als meer inkomsten voor de sector zelf’, aldus Abiamofo. Maar, het probleem ligt erin dat goudzoekers juist nièt worden gemotiveerd ‘om nieuwe technieken te omarmen’. Immers, wie geeft een goudzoeker de financiën om milieuvriendelijke goudwinningmethoden te kunnen aanschaffen?
Internationale partners
Volgens de bewindsman leveren deze duurzame winningsmethoden “zelfs hogere opbrengsten op dan traditionele technieken met kwik”. “De overstap naar nieuwe technieken blijkt echter een uitdaging, vooral vanwege de hogere investeringskosten.”
De overheid voert daarom, aldus Abiamofo, gesprekken met internationale partners om financieringsmogelijkheden te creëren voor goudzoekers die willen omschakelen. “Het is een uitdaging gebleken”, erkende de NH-minister.
Fonds
De minister leeft in zijn eigen droomwereld. Is hij vergeten – of is hij er niet eens van op de hoogte – dat al op 6 november 2011 (!) Gerold Dompig, de voorzitter van het toenmalige Managementteam van de presidentiële Commissie Ordening Goudsector, zei dat er een fonds in het leven geroepen zou worden voor goudzoekers? Een fonds waarop goudzoekers een beroep zouden kunnen doen voor financiële ondersteuning bij de aanschaf van milieuvriendelijke goudwinningsapparatuur.
De regering Bouterse-Ameerali nam het idee voor zo’n fonds over in het ‘Ontwikkelingsplan 2012 – 2016 – Suriname in Transformatie’ daterend van februari 2012. Daarin stond onder ‘III.5.1. Goud en Ordening Goudsector’ onder andere te lezen:
‘(…) De Regering zal op korte termijn een staatsbesluit slaan, betreffende de instelling van een investeringsfonds, ten behoeve van de ontwikkeling van de goudsector. Dit fonds zal het financieren van activiteiten in de sector die ondersteunend zijn naar de complete ordening en de duurzame ontwikkeling van de sector ter hand nemen. Kleine en middelgrote ondernemers alsook de overheid en Niet Gouvernementele Organisaties, NGO’s, zullen in aanmerking kunnen komen voor financiering van initiatieven en activiteiten, gericht op het opheffen van de chaotische, illegale en onveilige situatie in de goudrijke gebieden.’
Inmiddels is het april 2026 en het fonds is er nog steeds niet en lijkt een stille dood te zijn gestorven.
Porknokkers en garimpeiros maken nog steeds op grote schaal gebruik van kwik (worden in geen enkel opzicht vanuit Paramaribo gestimuleerd en gemotiveerd om over te stappen op milieuvriendelijke winningsmethoden en –apparatuur) en verontreinigen daardoor het water in de kreken en rivieren en schaden de gezondheid van de inheemsen en marrons in het binnenland die van dat water dagelijks gebruikmaken.
Onsamenhangend rommel-beleid
Blijft de regering een dergelijk afwachtend- en onsamenhangend rommel-beleid voeren, dan zullen goudzoekers kwik blijven gebruiken en de biodiversiteit, waar Suriname internationaal op allerlei fora en congressen zo graag mee loopt te pronken, blijven beschadigen en zelfs vernietigen, zoals het geval is in het ‘beschermde’ Brownsberg Natuurpark.