Driftkikkers zijn ogenschijnlijk beheerst, maar ze ontploffen snel.
De volgende sketch is gebaseerd op een recent incident in De Nationale Assemblee:
‘Mevrouw de voorzitter,’ zegt de minister, ‘de president zal naar mij luisteren als ik…’
‘Je bent niet deskundig!’ roept een volksvertegenwoordiger.
‘Jou koe!’ roept de minister tegen de volksvertegenwoordiger.
Er ontstaat snel een ruzie. Dankzij ingrijpen van een fractieleider wordt erger voorkomen.
De minister lijkt even in de war en weet niet meer wat hij in de microfoon heeft geroepen.
Het kon ook erger zijn afgelopen en wel als volgt:
‘En jij bent een ezel!’
‘Mi o sroto yu, mi o naki yu dalek, yu ma…!’
‘Mi m…! Kon, efu yu abi dek’ati kon, mi o gi yu moro syen!’
En in dit stadium kan het dan komen tot een gevecht, met het uitdelen van klappen en rollen over de grond. Dit is eerder al gebeurd in De Nationale Assemblee.
Deze banale situaties verwacht je op schoolpleinen of op straat, maar niet in het hoogste staatsorgaan. Er lopen heel wat opgeblazen ego’s met korte lonten rond in de wereld. Maar een zwakke zelfbeheersing en een hoge positie in het bestuur gaan niet goed samen. Het kan leiden tot bedreigende situaties.
Het niet goed onder controle hebben van emoties kan voorkomen bij personen met een lage intelligentie of een psychiatrische stoornis. Ook alcohol of drugs kunnen snel leiden tot controleverlies en heftige reacties bij mensen met een zwakke zelfbeheersing. Als deze oorzaken zijn uitgesloten, dan is er bij een gebrekkige zelfbeheersing waarschijnlijk sprake van een persoonlijkheidsprobleem.
Driftkikkers worden bij het minste of geringste direct boos. Ze gaan niet van huis met de bedoeling om boos of agressief te worden, het overkomt ze gewoon. Ze zijn kwetsbaar en voelen zich snel bedreigd en reageren dan heftig. Ze veroorzaken snel een grimmige sfeer. Bijvoorbeeld. A merkt op tegen B: ‘ik vind de muziek waar je naar luistert rot’. B reageert boos, verliest de controle en geeft in zijn drift A een klap. Vaak heeft de driftkikker na afkoeling spijt van zijn daad.
De driftkikker vindt het moeilijk om even tot tien te tellen en een gepaste reactie of oplossing te vinden. Hij schiet direct in de tegenaanval en deelt een hardere klap uit. Soms is dit de beste oplossing op een aanval die totaal onterecht en onacceptabel is. Maar de oplossing van driftkikkers is ongepast. Ze reageren als door een wesp gestoken en beginnen direct om zich heen te slaan. Hun reactie beschadigt de relaties met anderen. Ze zijn te opvliegend en hebben het gevoel dat ze zich altijd moeten verdedigen. Als je deze mensen kunt doorgronden, dan zal vaak blijken dat ze niet tevreden zijn met zichzelf.
Tot slot: een persoonskenmerk dat veel voorkomt bij driftkikkers is narcisme. Dit zijn personen die zichzelf geweldiger en belangrijker vinden dan ze in werkelijkheid zijn en menen op grond daarvan recht te hebben op van alles en nog wat. Het beeld dat ze van zichzelf hebben is overdreven en strookt niet met de realiteit. Ze vinden bovendien dat ze niets verkeerds doen, het ligt altijd aan de ander (of de maatschappij of de wereld). Ze proberen zich boven de ander te plaatsen door zichzelf groter te maken of de ander te kleineren. Als je hun ego krenkt, worden ze boos als een tank. Worden ze bijvoorbeeld betrapt op een leugen, dan zullen ze impulsief de rollen omdraaien en roepen: ‘ik ben geen leugenaar, jij bent een leugenaar!’ Hoe het ook zij, driftkikkers moeten niet op de stoelen van de bestuurders gaan zitten. Dat is vragen om problemen.
D. Balraadjsing (uit Nederland)