De dodelijke aanrijding van zaterdag 17 januari, waarbij meerdere mensen
omkwamen waaronder een kind, legt een ongemakkelijke waarheid bloot. De
bestuurder beweert in een gehuurde auto te hebben gereden. Die verklaring
klinkt inmiddels bijna routineus. In theorie is alles netjes geregeld, in de praktijk
verdwijnt verantwoordelijkheid zodra de sleutel van hand wisselt.
Bij autoverhuur zien we een bekend toneelstuk. Iemand met een geldig rijbewijs
huurt het voertuig, tekent braaf het contract en verdwijnt daarna uit beeld. De
auto duikt vervolgens op bij mensen zonder rijbewijs, zonder ervaring, soms
zonder enig besef van risico. Volgens verkeersveiligheidsexpert R. Klaas is dit geen
incident maar een structureel misbruik. De verhuur eindigt op papier, maar het
echte gebruik begint daar pas.
Hetzelfde patroon zien we bij berovingen. De huurauto fungeert als
wegwerpobject, de huurder als schild, de dader als schaduw. Satirisch genoeg lijkt
de auto juridisch onschendbaar zolang het contract klopt. Totdat het fout gaat en
de samenleving de rekening betaalt.