Ieder jaar worden jongeren het slachtoffer van shamesexting. Ook in Suriname blijkt dit een groot probleem te zijn. Sexting is het versturen van seksueel getinte berichten of pikante foto’s of video’s. Wanneer de seksueel getinte beelden in verkeerde handen terechtkomen en ongewild verspreid worden, is er sprake van ‘shamesexting’. De beelden worden doorgestuurd uit bijvoorbeeld wraak of na een ruzie. Dit kan ernstige gevolgen hebben voor het slachtoffer.
Wat zijn de gevolgen voor het slachtoffer?
Simone Goodett, psycholoog en founder van Thora Psychologiepraktijk, zegt in een reactie tegenover Dagblad Suriname, dat net zoals elke vorm van pesten, dit ook verregaande negatieve invloeden kan hebben op het zelfbeeld en zelfvertrouwen van het slachtoffer. “Los hiervan kunnen zij zich ook erg wanhopig gaan voelen door de gevolgen die het met zich meebrengt op sociaal niveau, binnen het gezin, maar ook voor latere beroepskeuze.”
Durven slachtoffers hulp te zoeken?
Aan Goodett werd gevraagd of de slachtoffers van shamesexting durven om hulp te zoeken. Zij geeft hierop aan, dat zij uit observaties heeft gemerkt, dat de slachtoffers vooral in eigen kringen naar oplossingen zoeken, bijvoorbeeld bij vrienden onderling en via social media platforms. “Maar, vaak is het nodig dat er meer hulp wordt ingeschakeld zoals de ouders, politie en overige deskundigen. Uit schaamte of vrees kan het soms langer duren voordat men deze stappen onderneemt”, zegt Goodett.
Hoe kunnen ouders jeugdigen beschermen tegen shamesexting?
Het gebruik van social media kun je niet uit de wereld helpen en daarmee ook niet de gevaren die het met zich meebrengt, stelt de psycholoog. Daarnaast geeft zij aan, dat men in dit geval te maken heeft met jeugdigen en dat die een andere benadering nodig hebben dan bijvoorbeeld kinderen. “Uiteraard hebben zij richting nodig, maar het 1 op 1 verbieden van zaken, werkt heden ten dage vaak averechts. Geef uitleg en/of instructies, maar neem hun input ook mee. Wees ook zelf op de hoogte van de nieuwe ontwikkelingen en verdiep je erin. Zorg voor een gezonde vertrouwensrelatie met jeugdigen, zodat ze zich durven open te stellen en durven te praten over shamesexting.”
“Je kunt niet altijd evenveel invloed uitoefenen op datgene wat er om je heen gebeurt, dus ook wat er online gebeurt (verleidingen, uitdagingen etcetera), maar je kunt altijd jezelf innerlijk versterken om er weerstand aan te bieden”, merkt de psycholoog op. Zij geeft daarom aan, dat het ontzettend belangrijk is om te investeren in het zelfvertrouwen en zelfverzekerdheid van de jeugdigen. “Wanneer zij voldoende in zichzelf geloven en zelfverzekerd zijn wat betreft uiterlijk, aandacht, genegenheid, sociale verbondenheid etcetera, dan zullen zij in staat zijn zich weerbaar op te stellen via social media.”
Hoe kan dit probleem in het algemeen aangepakt worden?
Hierop antwoordt Goodett, dat er veel informatie gegeven moet worden, waaronder psycho-educatie. “Er is altijd een reden waarom iemand overgaat tot shamesexting. Ook daar moeten wij oog voor hebben. Veel meer sociale projecten, waarbij jongeren al vroeg aan de bel kunnen trekken, maar ook begeleiding kunnen krijgen wat betreft coping en sociale vaardigheden. Hoe ga ik om met afwijzing? Als iemand bijvoorbeeld geen relatie met mij wil, zou ik die persoon dan door middel van shamesexting pijn doen of kan ik leren dealen met mijn eigen pijn? En aan de andere kant, hoe kan ik bijvoorbeeld weerbaar zijn tegen meningen van anderen over mijn uiterlijk?”
Waar kunnen slachtoffers van shamesexting terecht voor hulp?
De psycholoog geeft allereerst aan, dat de slachtoffers dit kenbaar moeten maken aan een volwassene die zij vertrouwen. “Vrienden kunnen inderdaad steun bieden, maar dit is vaak iets waarbij meer hulp nodig is. Laat het weten aan ouders, aan decanen op school, aan leerkrachten, politie, hulpverleners. Maak het zo snel mogelijk kenbaar, ongeacht de schaamte of het verslagen gevoel, verdriet of boosheid, zodat het sneller aangepakt kan worden”, aldus Goodett.
SK
