Zorgraad beschikt niet over financiële data SZF, RGD en 's Lands Hospitaal

Het wettelijk toezichthoudend orgaan, Zorgraad, heeft op zaterdag jongstleden een openbare vergadering belegd ten aanzien van de structurele zorgperikelen. Dit vond plaats op het Lalla Rookh complex. Zorgraad, die afhankelijk is van de data van de zorgverzekeraars en zorgverleners om analyses uit te voeren, heeft nogal wat moeite ondervonden bij het opvragen van de data. Daarbij is het opmerkelijk dat Staatsziekenfonds (SZF), Regionale Gezondheidsdienst (RGD) en ’s Lands Hospitaal meerdere malen verzuimd hebben om aan Zorgraad inzage te geven in de jaarrekeningen van 2013 tot en met 2017. Bedrijf Geneesmiddelen Voorziening Suriname (BGVS), Academisch Ziekenhuis Paramaribo (AZP), St. Vincentius Ziekenhuis, Diakonessenhuis, Mungra Medisch Centrum (MMC), Medische Zending (MZ), Assuria, Self Reliance en Parsasco hebben daarentegen wel hun medewerking verleend om data beschikbaar te stellen. Dit presenteerde Ashween Achaibersing, lid van de Zorgraad, tijdens de openbare vergadering.
Aan de hand van de beschikbare data constateert Achaibersing dat afwijzingen voor de basiszorgverzekering voor 60-plussers en kinderen tussen 0 en 16 jaar veelvuldig hebben plaatsgevonden bij SZF. Daarnaast merkt hij op dat zorgverzekeraars niet happig waren om de verzekering voor baby’s in couveuses en dekking van de meerkosten voor nierdialyse patiënten aan te gaan. Ook het verschaffen van onjuiste en onduidelijke informatie, onder andere over het zorgvoorzieningenfonds, aan burgers is gerapporteerd aan de Zorgraad evenals het ontbreken van de dekking voor medicijnen. Wat ook tot de constateringen behoort, is dat werkgevers niet altijd hun medewerkers verzekeren. “Dit heeft ook te maken met de afwijzing van kinderen tussen 0 en 16 jaar en 60-plussers”. De wachttijd is ook een veelvoorkomende klacht. “Als je een afspraak moet maken bij de specialist, kan het soms een week duren en zelfs langer”. Daarom zullen de huisartsen gebonden worden aan een bepaald limiet voor de aanname van patiënten.
“Wij moeten nauw samenwerken met het Uitvoeringsorgaan dat een klachtenregistratie systeem heeft. Zo hebben we meer dan 100 bezwaarschriften binnengekregen over afwijzingen van verzekeringsproducten en de meeste voorzieningen”. Het hanteren van jaarlijkse premie is eveneens een heet hangijzer, vooral hoe dit in de Wet Nationale Basiszorg niet is gedefinieerd. Achaibersing spreekt derhalve niet van een basiszorg, maar van andere verzekeringsproducten. “Op het moment dat zorgverzekeraars meer gaan vragen, is dat hun eigen product en niet de wettelijke basiszorgverzekering”. De ontstane situatie heeft echter geen wettelijke grondslag. “Het eindbesluit is namelijk nog steeds niet gewijzigd”. Volgens Achaibersing heeft de missieve van 2015 betreffende de basiszorg geen wijziging ondergaan, waardoor het weigeren van basiszorgverzekeringen door verzekeraars in principe niet is toegestaan. “Zowel de ministers van Volksgezondheid als Binnenlandse Zaken hebben aangegeven dat de mensen niet geweigerd mogen worden voor een basiszorgverzekering”, aldus Achaibersing.
KSR