Kleine landbouwers worden het hardst getroffen door crises zoals dierziektes, klimaatverandering en stijgende kosten. Hun beperkte toegang tot kapitaal en ondersteuning vergroot de impact van verstoringen. Diversificatie van productie, lokale markten en duurzame landbouwmethoden kunnen de weerbaarheid verhogen. Boeren die meerdere inkomstenbronnen combineren, zijn minder afhankelijk van één product. Tegelijk ontbreekt vaak structurele ondersteuning vanuit de overheid, zoals veterinaire diensten en infrastructuur. Beleidsmaatregelen moeten zich richten op inclusiviteit en praktische ondersteuning. Zonder gerichte investeringen blijft deze groep blootgesteld aan herhaalde schokken, wat niet alleen hun bestaanszekerheid bedreigt, maar ook de stabiliteit van de voedselvoorziening.