Ronald Snijders 75 jaar

De internationaal bekende en in Nederland wonende fluitist en etnomusicoloog van Surinaamse afkomst, Ronald Snijders, herdacht zijn 75-jarige geboortedag op 8 april 2026. 

Hij besloot dit heugelijk feit in zijn geboorteland te vieren met een bigi yari concert op zondag 12 april jl in het Bastion Event Center te Nieuw-Amsterdam. 

In het voorprogramma gaf de legendarische Surinaamse jazzformatie Time Out o.l.v. Marcel Balsemhof een geslaagd optreden. 

Snijders begon met één van zijn oudere nummers de evergreen Kon esi baka (1978) dat vooral voor de ouderen een nostalgisch gevoel teweegbracht. Maar ook voor de jongeren heeft het de blijvende inspirerende boodschap van een beter Suriname.

Het nummer Sipaliwini, een van zijn nieuwere composities, maakte echter de grootste indruk op het goed opgekomen publiek. Dit muziekstuk is een ode aan ons oeroude natuur en haar klankenpalet. Het gefluit en geroep van tropische vogels als een levend orgel tussen de bladeren, het kabbelen en ruisen van de rivieren en het fluisteren van de bomen worden in de compositie op muzikale wijze tot leven gebracht. Maar ook de klanken van de drums zijn hoorbaar en de dansen ontwaken. Op zijn website vermeldt Snijders dat Awasa een bruisende uitbarsting is van levenskracht. Sekete met haar opzwepende ritmes roept herinneringen op aan voorouders en overleving, terwijl Songe traag en diep een gesprek tussen hemel en aarde voert. Dit is de stem van de inheemsen wier liederen de roep en de geest van de jungle eren. 

Ook de stem van de marrons die hun vrijheid in onze binnenlanden vonden en een nieuwe cultuur smeedden van veerkracht, ritme en herinnering is verwerkt in de compositie. Samen vormen zij één adem één beweging één ziel – de levende kloppende expressie van Sipaliwini. 

Snijders werd op voortreffelijke wijze begeleid door enkele topmusici van ons land: Ivan Ritfeld (keys), Jason Eduwaiti (bas) en Edson Faerber (drums). 

Met de compositie Sipaliwini heeft Snijders zijn meesterschap getoond op het gebied van de wereldmuziek.

Daarnaast bracht hij natuurlijk ook kaseko jazz het genre waarvoor hij het meest bekend staat. Met deze opzwepende tonen slaagde hij erin het goed opgekomen publiek dat aanvankelijk het gebeuren zittend volgde op de dansvloer te krijgen en dat gaf het concert bedoeld als terechte ode aan Ronald, een feestelijk einde. 

Opgemerkt kan worden dat de sfeer in de Bastion gelegen aan de Surinamerivier in de openlucht zich bij uitstek leent voor een dergelijke jazz manifestatie. 

De aanwezigen hebben kunnen genieten van een show van wereldklasse en dat tegen een zeer schappelijke prijs! 

error: Kopiëren mag niet!