In een denkbeeldig land dat heel veel lijkt op Suriname speelt zich een bijzondere thriller af. Het verhaal duurt al meer dan vijftig jaar. In elke aflevering gebeurt precies hetzelfde.
Het volk staat in de rij bij het stemlokaal. Iedereen hoopt dat er eindelijk een nieuwe toekomst komt. Maar zodra de stemmen zijn geteld, blijkt dat er vooral stoelen zijn verwisseld. De ene partij zit nu waar de andere zat. Het lijkt een beetje op een spelletje stoelendans. Alleen stopt de muziek nooit.
In dit land bestaat ook een vreemde munt. Het heet de stuiver. Elke verkiezing beloven politici dat de stuiver een kwartje zal worden. Maar na de verkiezingen blijkt dat de stuiver nog steeds een stuiver is. Soms lijkt hij zelfs kleiner geworden.
Ondertussen speelt zich een tweede thriller af: de grote vertrekshow. Elk jaar vertrekken duizenden mensen uit het land. Vliegtuigen stijgen op alsof het een marathon is. Wie een ticket kan betalen, probeert ergens anders opnieuw te beginnen.
Het meest mysterieuze hoofdstuk gaat over de rijkdom van het land. Zeventig jaar lang werd er bauxiet gewonnen. Daarna kwamen nieuwe verhalen over olie en gas. In films betekent zo’n ontdekking vaak rijkdom en vooruitgang.
Maar in deze thriller gebeurt iets anders. Het land heeft rijkdom onder de grond, terwijl veel mensen boven de grond arm blijven.
De grootste plot twist van het verhaal is misschien wel deze: iedereen klaagt over het systeem, maar bij elke verkiezing zetten dezelfde acteurs weer een nieuw masker op.
En zo begint de volgende aflevering van de thriller opnieuw. De titel blijft hetzelfde: De Republiek van de Eeuwige Stuiver.