Een aantal Vlissingse raadsleden vindt dat het gemeentebestuur excuses moet aanbieden aan de nazaten van tot slaaf gemaakten, anderen vinden dit veel te ver gaan. ‘Het lijkt erop dat tegenstanders de rol van Vlissingen in deze geschiedenis nog steeds bagatelliseren.’
Angélique Duijndam, geboren in Suriname en werkzaam bij het Antidiscriminatiebureau Zeeland, is een van de kartrekkers van Keti Koti Zeeland, dat op 1 juli de afschaffing van de slavernij in Suriname en de Nederlandse Antillen in 1863 herdenkt. Haar voorouders hebben nog op de Surinaamse plantage La Prosperité gewerkt, die vooral bekendheid verwierf omdat negen voormalige tot slaaf gemaakten de plantage in 1882 kochten, zo bericht de Volkskrant.
Uit onderzoek blijkt dat het kleine havenstadje aan de Westerschelde een belangrijke speler was in de slavenhandel.
‘In de tweede helft van de 18de eeuw was Vlissingen zelfs de onbetwiste hoofdstad van de Nederlandse slavenhandel’, concluderen twee onderzoekers in een rapport dat in 2021 is geschreven in opdracht van de gemeente. “Tussen 1750 en 1780 vervoerden Vlissingse schepen zo’n 60 duizend Afrikanen als slaaf.” “De slavenhandelselite had nauwe banden met het toenmalige stadsbestuur. In de 18de eeuw waren diverse slavenhandelaren bijvoorbeeld schepen (wethouder) van Vlissingen.”
Tijdens het hoogtepunt van de Vlisssingse slavenhandel was mogelijk een kwart van de lokale economie direct of indirect verbonden met de trans-Atlantische slavenhandel.’
Maar officiële excuses aan de nazaten van tot slaaf gemaakten, onder wie Angélique Duijndam, zijn nooit gemaakt.
Vijf partijen in de gemeenteraad roepen het gemeentebestuur daarom op om op 1 juli aanstaande alsnog die excuses aan te bieden. Maar tijdens een commissievergadering vorige week bleken andere partijen daarover nog wel de nodige vragen en twijfels te hebben. Sterker nog: het lijkt erop dat in de gemeenteraad van Vlissingen geen meerderheid voor excuses zal zijn wanneer er op 13 april over het voorstel zal worden gestemd.
Sommige raadsleden zijn bang dat excuses zullen leiden tot betaling van schadevergoedingen. Maar, om die angst te ondervangen is in het initiatief nadrukkelijk gezet dat ‘aan het aanbieden van excuses geen kosten zijn verbonden’.
Angélique Duijndam noemt de worsteling van Vlissingen met zijn slavernijverleden pijnlijk. ‘Het lijkt erop dat tegenstanders de rol van Vlissingen in deze geschiedenis nog steeds bagatelliseren.’
Volgens haar gaan excuses veel verder dan erkenning. “Erkenning dat iets is gebeurd, is een lege frase. Het aanbieden van excuses is een eerste stap op weg naar heling en verbinding tussen wit en zwart. Want bij witte mensen leeft schaamte, en bij zwarte mensen leeft boosheid. Het wordt tijd dat er wederzijds respect komt voor elkaars verhaal.’
Ze maakt zich ook al jaren sterk voor een eigen slavernijmonument in Vlissingen.
(Bron foto: Omroep Zeeland)