Surinaamse junglegeluiden en ons jeugdvoetbal

Geluiden die een aantal moeders produceert vanuit de tribunes bij U-9 wedstrijden en het Digicel-Chelsea voetbalprogramma zijn onmogelijk samen voor te stellen. Het is een jaarlijkse cyclus, waarop ons jeugdvoetbal niet berekend is. Wellicht zijn we te kort bezig, zodat ons jeugdvoetbal zich nog niet heeft kunnen aanpassen. Het grote Chelsea komt nu via enige trainers en de grote John Barnes langs in een aantal Caribische landen waaronder ook Suriname. Het Digicel-programma komt enigszins plotseling op ons af. De ervaring die opgedaan wordt in de interacties tussen nationale instituten en premier league clubs – eerder Sunderland en nu Chelsea – sijpelt niet door naar jeugdclubs die niet in aanmerking komen voor het contact. Een aantal spelers wordt door nationale functionarissen van de SVB geselecteerd en daaruit pikt John Barnes een aantal om een kans te maken op een stage in Engeland. Nu moet toegegeven worden dat Engeland geen slimme keus lijkt als in ogenschouw wordt genomen dat het tot de top drie heksenketels van de voetbalwereld behoort. Het is zelfs voor Engelse jongens moeilijk geworden om door te stromen. Het doel van het Digicel voetbalprogramma met Chelsea is om Caribische jongeren bloot te stellen aan de aandacht van de grote wereld. Jonge sporters kunnen van het programma profiteren, ook al komen ze niet in aanmerking voor een contract met een Premier Leaugue club. In de voetbalsport draait het voor een deel om de fysieke gesteldheid en het talent. Maar doorslaggevend voor het succes is de geestelijke gesteldheid van spelers. Hoe is de werkattitude, hoe trainbaar is een speler en wat is het vermogen om strikt te doen wat aanbevolen wordt. In ons voetbal is dit laatste nog niet doorgedrongen, ook niet bij de grote clubs. Bij het publiek en het omringende milieu (ouders, bestuursleden, fans) is het belang van de doorslaggevende factor niet doorgedrongen. Ze letten teveel op directe overwinningen, kampioenschappen en spectaculaire acties. Dat er niet veel geïnvesteerd wordt in discipline bleek bijvoorbeeld bij de prijsuitreiking bij de jeugd. Er zijn meerdere U-9 teams, maar bij de kampioen lukte het de organisatie niet om deze kinderen van de club op de tribunes te krijgen. Geen enkele official van de club bemoeide zich ermee. Opvallend was wel dat het andere clubs van dezelfde leeftijd die ook een medaille en een beker zouden krijgen, wel is gelukt om de kinderen bij elkaar op de tribunes te houden en ze te laten opdraven wanneer men geroepen werd. Dat zijn de kleine zaken die erop wijzen dat clubs niet met het wezenlijke in het voetbal bezig zijn, waar John Barnes het over had. Drie jongens omspelen en doelpunten maken, maakt in principe nog geen indruk en is nog geen garantie voor een goed verloop van de carrière. In de jeugdcompetitie zijn er bijvoorbeeld spelers die zich op zeer afkeurenswaardige wijze uitlaten tegenover andere leeftijdsgenoten. Uit de reactie van de groep blijkt duidelijk dat hen daarover niet veel is bijgebracht. Deze spelers zullen geen grote hoogtes bereiken. Ook is gebleken dat in de jeugdcompetitie bepaalde teams veel gebruik hebben gemaakt van oudere spelers. Andere teams hebben het hele jaar door geklaagd maar de SVB was laks in het nemen van maatregelen. Die werden uiteindelijk aan het einde wel getroffen. Zelfs teams waarvan bestuursleden grote politici zijn geweest en nog zijn hebben zich hieraan schuldig gemaakt. Trainers zijn onzorgvuldig gekozen en konden oneerlijk bezig zijn met het vergiftigen van de mind van de jongeren.
Eerder berichtten wij dat het niet duidelijk is wat de missie is van het SVB jeugdvoetbal. Waar draait het om. Zeker is duidelijk dat om jeugdcompetities te draaien gemiddeld veel meer officials nodig zijn om de huishouding van de bond te draaien. In het kader van het Digicel-programma moet opgemerkt worden dat zowel in de breedte als in de diepte er nog heel veel werk te verzetten is. De SVB moet een aantal normen en waarden vaststellen die landelijk in het jeugdvoetbal moet worden gepropageerd. Tijdens gymmen ware het beter geweest als ook voetbal, basketbal, zwemmen, volleybal en track and field aan de orde komen. De lagere school moet linken met Sportzaken en de bonden. De indruk bestaat dat veel vrouwelijke leerkrachten met een aangeboren hekel voor zogenaamde mannensporten het liever houden bij balletachtige spelletjes. Daarmee zeggen we niet dat coördinatie niet belangrijk is, maar toch. Behalve kwalitatief moet de SVB alle lidbonden bewegen zo niet verplichten om een serieuze, corruptievrije en door normen aangedreven jeugdcompetitie te draaien. Landelijke ontwikkeling van het jeugdvoetbal en een uniforme aansturing daarvan zijn nu geen prioriteit van de SVB. Dus gerust kan gesteld worden dat een betere toekomst van ons voetbal nu geen prioriteit is van de SVB.
Vijf man passeren maakt geen indruk zegt Barnes, dribbelen ook niet, omdat dat voor ‘ons’ in de regio normaal is. Het gaat om het denkwerk op het veld en hoe men voor en na de training op straat loopt. Dat zal het onderscheid maken. John Barnes is iemand die wij in Suriname zouden kunnen gebruiken. Maar wat wij ook zouden kunnen gebruiken is rust brengen in het hoofd van onze kinderen en discipline. Het was bij de laatste prijsuitreiking onvoorstelbaar dat door de dj vlak voor de prijsuitreiking muziek werd gedraaid die op gangster-rap leek. We kijken uit wie Barnes uitkiest. Ondertussen weten wij dat er aan de basis veel mis is, vooral met de mentaliteit van de kinderen. Maar wat doe je als de ouders zelfs een cursus sportief gedrag nodig hebben. Tijdens wedstrijden van een bekende club die vaak kampioen wordt bij de jeugd maken moeders een soort junglegebaar bij de U-9 vanaf de tribune. De vrouwen hebben het niet door dat ze daarmee intimiderend zijn voor de andere kleintjes die dat junglegeluid niet gewend zijn. Er wordt anders gekraakt bij jeugdwedstrijden en de SVB heeft dat niet door. Gehoopt wordt dat de SVB wat opsteekt van de aanwezigheid van Barnes. Onze gediplomeerde coaches willen niet moeilijk doen en wijzen de SVB niet erop hoe het moet. Men is bang voor conflicten en rancune. Onder deze omstandigheden zullen wij geen uitblinkers kunnen presenteren aan het Digicel-Chelsea-programma.

error: Kopiëren mag niet!
%d bloggers liken dit: