Dinsdag 13 november 2018

Richard Kalloe

Richard Kalloe

Er is tijdens de laatste zittingsperiode van de regering Venetiaan met het parlement het besluit genomen om het bedrijf China Zhong Heng Tai Investment Company LTD (CZHT), in het district Marowijne-Patamacca, een bruto stuk land van 52.570 hectare in concessie uit te geven. Het project is begonnen als een oliepalmproject, later kwam hout erbij en nu is het een houtproject, dat als een oliepalmproject verkocht wordt. Inmiddels loopt dit verhaal al 10 jaren.

Geprojecteerde investering
De totale investering in oliepalmfabrieken was geprojecteerd op USD 25 miljoen. Inclusief olie-extractiefabrieken en raffinaderij zou er echter een bedrag van circa USD 80 tot 100 miljoen nodig zijn voor de investering in het ontwikkelen van een palmolieproject. Er zijn geen raffinaderijen, geen kernenolieextractiefabrieken, geen trossenverbrandingsovens en duidelijk geen energiecentrale op basis van palmolie-afval in kaart gebracht. De geprojecteerde investering van USD 25 miljoen was dus veel te laag.

Waarde bedrijf
Een bedrijf kan maximaal aangesproken worden voor wat het waard is. Op basis daarvan worden veelal besluiten genomen om samenwerkingen aan te gaan. De investeerder bleek al gauw geen staatsmaatschappij te zijn, zoals de samenleving was voorgehouden, maar een privé maatschappij met een minimum aan maatschappelijk kapitaal. De aandeelhouders van de vestiging in Suriname waren allen buitenlanders. De behandeling in De Nationale Assemblee was volgens critici echter een formaliteit. Er is duidelijk nagelaten om na te gaan als het bedrijf inderdaad de financiële ruggengraat had om dit project te ontwikkelen. Als men na 3 jaar pas met een bankgarantie kon komen, dan gaf dat ook te denken over de status van het bedrijf.

Geldtekort
Volgens het businessplan van CZHT had zij de eerste 4 jaar al een liquiditeitstekort. Het tekort bedroeg USD 27.646 miljoen. Volgens nadere expertcalculaties zou het liquiditeitstekort slechts in het eerste jaar aanwezig zijn en wel USD 5.2 miljoen. Het startkapitaal kon in het slechtste geval USD 27.6 miljoen bedragen, maar eerder dicht tegen de USD 5.2 miljoen liggen. Het tekort was dus opgeblazen. En de beleidsmakers kozen er toch voor om met het bedrijf in zee te gaan.

Businessplan
In het businessplan zijn ‘speelgoed’ oliepalmfabrieken opgenomen. Er waren geen olie-extractiefabrieken en er was zeker geen raffinaderij in de planning. Een andere opmerkelijkheid in het businessplan was dat de oliepalmplanten direct 1 jaar na planten al oogstbare trossen zouden opleveren. Iets dat ook niet logisch klinkt bij critici. Het was aan de hand hiervan ook te herleiden dat er niet eens spijsolie en ook geen afval voor veevoer geproduceerd zou worden. “Stop dit project met alle middelen. Dit project is de ‘crime of the century’. Het Nieuw Front belazert de inwoners van Marowijne. Het gaat niet om de ontwikkeling van Suriname maar om de behoefte van China aan grondstoffen. Wat zijn we naïef”, werd door ingenieur Richard Kalloe indertijd gesteld.

Het goud van groen: hout
CZHT ging in zijn businessplan uit van 164 kuub hout per hectare in het Patamaccagebied, maar gaf zelf aan dat er in werkelijkheid 430 kub per hectare aanwezig was. Het geldtekort van USD 27,6 miljoen/ (werkelijkheid USD 5.2 miljoen) werd gebaseerd op deze 164 kuub hout/ha. Op basis van 430 kuub/ha was er volgens het businessplan slechts in de eerste 2 jaren een tekort van USD 7.158 miljoen. Elke miljoen USD geïnvesteerd in dit project had een potentie om jaarlijks 50 miljoen USD opbrengen volgens het businessplan. Exacter gecalculeerd was de potentie USD 420 miljoen. Alle investeringen, dus ook in de oliepalm, zouden in 8 jaar zijn terugverdiend. Over 12 jaar had de houtkap volgens het businessplan USD 350 miljoen kunnen opbrengen. Kalloe rekende echter een sterkere potentie van USD 2100 miljoen uit. Let wel, alleen met houtkap.

Doorstart
Inmiddels is door de autoriteiten onlangs wederom een ‘doorstart’ van het palmolieproject aangekondigd. Dit, terwijl houtkap al jaar en dag onder een smoes van het ontwikkelen van palmolieproject gaande is. “Bouterse maakt dat dus af waarmee Venetiaan begonnen was”, benadrukt Kalloe. De financiële potentie van het wegnemen van dit deel van het bos is duidelijk. Waar er nog steeds geen duidelijkheid over komt, is wat de autoriteiten doen aan het feit dat gemaakte beloftes (ontwikkelen van palmolieproject) niet zijn nagekomen.

Kavish Ganesh