Er is toenemende kritiek op het Moni Karta-systeem, dat oorspronkelijk bedoeld was als een instrument voor sociale ondersteuning, maar volgens maatschappelijke organisaties in de praktijk juist leidt tot ernstige problemen voor kwetsbare burgers, met name personen met een beperking.
Voorzitter Aniel Koendjbiharie van Stichting Wan Okasi, de stichting die zich inzet voor mensen met een beperking, stelt in een recente uitgebreide post op zijn Facebook-pagina, dat er sprake is van structurele tekortkomingen waarbij uitkeringen vaak maandenlang uitblijven, waardoor mensen in schrijnende situaties terechtkomen zonder toegang tot basisbehoeften zoals voeding, medicatie en vervoer.
Volgens meldingen die door de stichting en samenwerkende organisaties zijn verzameld, worden burgers regelmatig heen en weer gestuurd tussen overheidsinstanties en de bank zonder dat hun problemen worden opgelost. Een registratieactie zou in korte tijd honderden gedupeerden hebben blootgelegd, wat volgens de betrokken organisaties wijst op een structureel falend systeem.
Daarnaast wordt kritiek geuit op het gebrek aan duidelijke verantwoordelijkheid en opvolging vanuit de overheid en politieke vertegenwoordigers. Burgers ervaren daardoor onzekerheid en langdurige vertragingen zonder zicht op structurele oplossingen, als de Wan Okasi-voorzitter.
De stichting stelt dat het huidige systeem in strijd is met het VN-Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap, omdat het onder meer de gelijke keuzevrijheid beperkt, de zelfstandigheid van personen met een beperking aantast en de toegang tot sociale bescherming bemoeilijkt. Ook zou het systeem leiden tot afhankelijkheid en uitsluiting in plaats van inclusie.
Als alternatief wordt voorgesteld om burgers zelf hun bank te laten kiezen, waarbij banken verantwoordelijk worden voor het openen van rekeningen en het verstrekken van betaalmiddelen. Volgens de stichting zou dit systeem efficiënter zijn, minder administratieve lasten veroorzaken en de autonomie van burgers versterken.
Stichting Wan Okasi roept de regering en De Nationale Assemblee op om het beleid dringend te herzien en over te stappen naar een meer transparant en mensgericht systeem. Indien er geen verandering komt, overweegt de organisatie de kwestie voor te leggen aan internationale toezichthoudende instanties.