6
Een patiënt bleek te lijden aan prosopagnosie, een aandoening waarbij het herkennen van gezichten onmogelijk is. Hij kon zelfs zijn eigen gezicht niet herkennen in de spiegel. In plaats daarvan gebruikt hij stem, kleding of context om mensen te identificeren. De aandoening ontstaat door schade of afwijkingen in specifieke hersengebieden. Voor buitenstaanders lijkt het gedrag vreemd, maar voor de patiënt is het dagelijkse realiteit. Sociale interacties worden complex en soms ongemakkelijk. Er bestaat geen directe genezing, maar mensen ontwikkelen strategieën om ermee om te gaan. Dit voorbeeld laat zien hoe gespecialiseerd en kwetsbaar het menselijk brein is. Een klein defect kan een fundamenteel aspect van herkenning volledig verstoren.