Opinie van het IRRS: Instituut voor Reconciliation en Reinforcement Suriname
De aankondiging van een nieuwe groep mennonieten die ruimte claimt in de binnenlandse woongebieden van Suriname, roept een fundamentele vraag op waar de politiek, maar ook de gehele Surinaamse bevolking, niet langer omheen kan:
Wat voor binnenland willen wij over twintig, dertig jaar?
Deze kwestie gaat niet alleen over mennonieten of de garimpeiros. Het gaat over de (her)inrichting van ons land. Moeten we een bevolkingspolitiek voeren? Zo ja, welke? Hoe beschermen we de culturele eigenheid van de huidige bewoners, terwijl we ook ontwikkeling en werkgelegenheid stimuleren?
Het IRRS heeft de afgelopen jaren, voortbouwend op het proces van “Pardon & Heling”, in een tiental openbare bijeenkomsten en onder geselecteerde Afrikan Srananman, een integraal ontwikkelingsprogramma gepresenteerd, genaamd: “Marshallplan Fu Afrikan Srananman”. Daarin staan enkele sleutelbegrippen centraal die nu urgent zijn:
- “leefbare woonkernen” – die voldoen aan de eisen van wonen, werken, leven en recreëren in de 21e eeuw
- “ontwikkelingsprojecten ” – gericht op lokale Werkgelegenheid passend bij ontwikkeling van de eigen leefomgeving
- “Duurzame kansenzones door clustering van dorpen en woongemeenschappen” – alleen zo ontstaan levensvatbare werk- woon- en leefgebieden
- “Een bevolkingspolitiek die aansluit bij de SBD-filosofie” (Sranan Bromki Dyari)
Positief is dat het claimen van ownership van het eigen ontwikkelingsproces, ervoor zorgt dat er veel meer georganiseerde verbanden zijn onder Afrikan Srananman en inheemsen. Behalve een zelfverklaarde identiteit binnen de Afrikaans Surinaamse gemeenschap wordt een handreiking naar andere etniciteiten als een belangrijke waarde gezien.
Een keerzijde is dat georganiseerde verbanden vaak blijven steken in fragmentatie en positie-keuze. De vele, soms specifieke projectplannen sluiten niet op elkaar aan en worden belemmerd door de gemankeerde fysieke- en economische infrastructuur van ons land.
Kunnen wij het ons veroorloven om verdeeld te zijn, nu er externe partijen aankloppen voor grondgebruik en delen van de traditionele woongebieden claimen zonder dat wij een stip op de horizon hebben gelegd, waar wij met zijn allen naar toe willen?
Door dit alles speelt de prangende kwestie van “grondenrechten”, de leegloop van het binnenland en het ongecontroleerd mijnen door prospectors en garimpeiros. Wat betekent de komst van nieuwe groepen voor de huidige binnenlandbewoners? Wordt hun recht op hun woongebieden – vastgelegd in ILO 169 – gerespecteerd, of staat ons een stille uitholling te wachten?
Wat vindt u?
Dit artikel is niet geschreven om vanuit een eenzijdige kijk antwoorden te geven. Het is geschreven om uw inhoudelijke reactie te ontlokken.
Wij dagen u, lezer, uit om stelling te nemen. Publiceer uw reactie op sociale media en tag het IRRS. Wij verzamelen de inzendingen en zullen een selectie daarvan in een volgend bericht publiceren.
Hieronder enkele stellingen om u op weg te helpen:
Stelling 1: “De Surinaamse overheid mag geen nieuwe gronden toewijzen aan mennonieten zolang de grondenrechten van de binnenlandbewoners niet volledig juridisch zijn vastgelegd.”
☐ Eens ☐ Oneens, want: …………………………
Stelling 2: “Een bevolkingspolitiek volgens de SBD-filosofie (Sranan Bromki Dyari filosofie) is noodzakelijk, ook al beperkt die de vestigingsmogelijkheden van nieuwe migrantengroepen.”
☐ Eens ☐ Oneens, want: …………………………
Stelling 3: “De fragmentatie onder de Afrikaans Surinaamse gemeenschap is de grootste bedreiging voor een gezamenlijke onderhandelingspositie richting de overheid.”*
☐ Eens ☐ Oneens, want: …………………………
Stelling 4: “Het binnenland moet vooral een duurzaam, beschermd woongebied zijn waar het primaat ligt bij de oorspronkelijke bewoners; Boslandbouw Projecten, permacultuur, hernieuwbare en ecologische industrieën en de daaraan gekoppelde samenlevingsopbouw is een dwingende voorwaarde. Gekoloniseerde dogma’s van buitenstaanders passen daar niet.”
☐ Eens ☐ Oneens, want: …………………………
Stelling 5: “De overheid moet vóór toelating van de mennonieten en het legaliseren van illegale mijnbouw dorpen een dwingend werkgelegenheidsplan eisen waarvan de lokale bevolking direct profiteert.”
☐ Eens ☐ Oneens, want: …………………………
Hoe kunt u reageren?
U kunt uw schriftelijke reactie (max. 300 woorden) sturen naar:
- E-mail: [email protected]
- WhatsApp: +597 7263768
Vermeld duidelijk: “Reactie op IRRS-stuk over mennonieten en illegale Garimpeiros” en voeg eventueel uw naam en woonplaats toe. Anonieme bijdragen worden niet geplaatst.
Wij publiceren een vervolgartikel met de meest prikkelende, onderbouwde en uiteenlopende reacties. Laten wij samen – lezers, gemeenschappen, organisaties – een schriftelijke dialoog voeren. Wie schrijft, die blijft. Wie zwijgt, stemt toe.
Namens het IRRS
Imro E. de Randamie