Bij geen enkel mens verloopt het leven gladjes zonder zorgen. Elk mens heeft zijn ups en downs. Het lukt velen om de problemen het hoofd te bieden en enkelen komen er zelfs nog sterker uit. Er is echter ook een kleine groep die er nooit uitkomt en verzuipt. Dat is allemaal in de privésfeer.
Een blik in ons land laat echter zien dat er vele problemen zijn waarvan de vernietigende gevolgen land en volk treffen. Suriname is een prachtig land, maar haar eigen volk maakt het moedwillig kapot. Een greep uit de vele voorbeelden laat zien dat de bermen, goten en kreken, bezaaid liggen met plastic afval en huisvuil. De onverschilligheid waarmee men afval dumpt, wordt zeer zorgwekkend. Ons land is gewoon een gore vuilnisbelt. De hamvraag is waarom? Het is toch veel fijner om tegen een schone stad aankijken, waarom dan dit destructieve gedrag? Ook de straten vol gaten en smerige trottoirs zijn geen prettig gezicht. Is het gebrek aan liefde voor je land of is men er aan gewend geraakt om te leven tussen smerigheid.
Nog een zorgwekkend item is het groeiende aantal bedelaars op straat. Jonge mannen die zichzelf verwaarlozen, stinken en leven op straat. Enkelen zijn zelfs levensgevaarlijk bezig door midden in het verkeer auto’s te stoppen en te bedelen. De hamvraag is hoe kunnen we deze jonge mannen van dit zelfvernietigende pad afhalen en ze leren voor zichzelf te zorgen?
Onze binnenlanden worden vernietigd door de vele goudzoekers uit eigen land maar ook uit andere landen. Het is een ongedisciplineerde, vrijgevochten bende geworden. Er zijn geen regels en er is vooral geen controle. De een geeft aan de ander door hoe gemakkelijk het is om in Suriname goud te halen, met het gevolg dat ons land wordt overspoeld door deze illegale goudzoekers, met alle nadelige gevolgen voor land en volk.
Er zijn nog veel meer problemen die ons land kapot maken. Het meest zorgwekkende punt is echter de manier waarop bepaalde groepen in het leven staan en daarmee jonge kinderen kansen ontnemen. Het komt vaak voor dat jonge vrouwen zwanger raken en er alleen voor staan. De verwekker heeft meestal meerdere vrouwen en verdwijnt van het toneel. De kinderen groeien op in een krot in sociaal arme buurten. De moeder probeert op allerlei manieren aan geld te komen en heeft daardoor geen tijd voor de opvoeding van de kinderen. Deze kinderen moeten zichzelf opvoeden en dat lukt zelden. Meestal komen ze terecht in het criminele circuit. Ze groeien op met de gedachte dat ze voor een dubbeltje geboren zijn en nooit een kwartje kunnen worden. Het komt er vaak op neer dat oma’s of Sociale zaken de financiële lasten moeten dragen. Deze groep blijft zich afhankelijk opstellen en heeft jammer genoeg niet door dat ze voor het land een zware belasting zijn en de ontwikkeling afremt of vertraagt.
De hamvraag is hoe aan deze mensen hulp te bieden zodat ze op de duur zelfredzaam worden en niet blijven hangen in armoede?
De armoede in deze gettowijken is veroorzaakt doordat het aantal laaggeschoolde mensen te groot is. In deze wijken is er achterstallige infrastructuur waardoor bij regen de wegen modderpoelen worden, afvoerkanalen verstopt raken en de basisvoorzieningen zoals water, elektriciteit en werkgelegenheid schaars blijven. Zodra er verkiezingen zijn, gaat elke politieke partij naar deze armoedige buurten en veinst medeleven en interesse en belooft pakketten vanuit een berekenend oogmerk om stemmen te winnen en om geen sociale onrust te krijgen. Maar zodra de stembussen sluiten, verdwijnt die aandacht even snel als ze gekomen is. Men laat vooral het volk voelen dat ze dankbaar moeten zijn, terwijl ze recht hebben op beter. Het echte probleem is dat ze worden achtergesteld en er wordt bestaansonzekerheid gecreëerd. Deze mensen leven per dag en hebben geen toekomst visie.
Wat deze groep nodig heeft, zijn geen valse beloften of tijdelijke hulp maar een structureel, langdurig beleid.
Armoede kan worden veroorzaakt door luiheid, ziekte, ouderdom, een ongeluk, en werkeloos zijn. Het aanpakken van sociaal arme buurten in Suriname vereist een structurele aanpak gericht op verbetering van infrastructuur, onderwijs, werkgelegenheid en sociale voorzieningen. Noodzakelijke stappen zijn onder meer de oprichting van buurtcentra, actieve jeugdprogramma’s, het inperken van gokactiviteiten en een goed beheer van inkomsten uit natuurlijke hulpbronnen die via een transparant fonds direct terugvloeien naar onderwijs, gezondheidszorg en infrastructuur in deze wijken.
Ook het creëren van werkgelegenheidsprojecten, het stimuleren van lokale ondernemers om sociale mobiliteit te bevorderen, en het verbeteren van de AOV-uitkering en voorzieningen voor ouderen, kan helpen. Zolang armoede, ongelijkheid en onrecht bestaan in onze samenleving, mogen we niet op onze lauweren rusten.
Kortom de beste armoedebestrijding is niet de focus op een of twee mijnbouwproducten,(gas en olie) maar op zelfvoorzienende economische ontwikkeling en een duurzame productie.
Beste mensen als we niet samen bouwen, zullen we verdeeld ten onder gaan. Als we ons niet scholen, zullen we afhankelijk blijven en armoede creëren. Als we niet investeren in de opvoeding van onze kinderen, zullen we corruptie en criminaliteit manifesteren.
“Poverty is not an accident. Like slavery and apartheid, it is man-made and can be removed by the actions of human beings.” — Nelson Mandela
Josta Vaseur