Disclaimer: Dit artikel is satire en beschrijft fictieve gebeurtenissen, niet gebaseerd op feitelijke wetgeving.
Het parlement heeft eindelijk gedaan wat al jaren stilzwijgend gebeurde. Waarheid is nu officieel optioneel. Met meerderheid aangenomen. Zonder debat. Want debat vereist feiten.
De nieuwe wet stelt dat feiten “contextueel” zijn. Dat betekent: wie betaalt, bepaalt. Een cijfer is geen cijfer meer. Het is een mening met budget. Ministers glimlachen. Grafieken buigen mee. De economie groeit op papier. Papier liegt niet. Het wordt betaald om dat te doen.
Leugens krijgen subsidie. Mits economisch nuttig. Een inflatiecijfer dat te hoog is? Gewoon herinterpreteren. Armoede? Geherdefinieerd als “tijdelijke koopkrachtpauze”. Werkloos? “Flexibel beschikbaar menselijk kapitaal”.
Een nieuwe autoriteit wordt opgericht: het Instituut voor Strategische Waarheidsaanpassing. Ambtenaren trainen in creatieve realiteit. Excel als kunstvorm. Persberichten als fictie.
Oppositie protesteert. Wordt gecorrigeerd. Hun feiten blijken verouderd. Niet contextueel genoeg. Ze krijgen een workshop.
Burgers passen zich aan. De waarheid wordt een abonnement. Basispakket: halve feiten. Premium: exclusieve realiteit. Fact-checkers worden influencers. Wetenschap wordt consultancy.
Op straat verandert niets. Prijzen stijgen. Lonen blijven. Maar volgens de nieuwe cijfers daalt alles. Inclusief twijfel.
De minister sluit af: “We liegen niet. We optimaliseren de waarheid.”
Applaus. Gesponsord.
