Ik kan me nog de tijd herinneren waarin kinderen door hun ouders werden gestimuleerd om hun best op school te doen en een diploma te halen. Vooral de meisjes werden doodgegooid met de odo: “Joe papira moes de`joe fos masra, bika te woron mandie nanga gron, da ope joe sa wakka go.” Er hing een sfeer in de samenleving van hard werken en vooral degelijk werk afleveren. Hoewel de salarissen laag waren, was het erg belangrijk dat men trots kon zijn op het geleverde werk.
Langzamerhand is die houding veranderd.
Men rent nu meer, legaal of illegaal, achter het grote geld aan en goed afgeleverd werk heeft geen prioriteit. Men kijkt niet meer naar kwaliteit maar naar kwantiteit. Een diploma halen is niet zo belangrijk meer en het komt maar al te vaak voor dat men zich laat regelen in een baan. De reden hiervoor is meestal omdat men snel geld wilt verdienen of direct werkervaring wilt opdoen. Hoewel een diploma kansen vergroot, zijn er nog mogelijkheden voor mensen zonder diploma. In sectoren als logistiek, horeca en schoonmaak kan ongeschoold personeel nog werk vinden.
Men kan ook al doende leren en het benutten van je sterke punten en motivatie, kan leiden tot banen in diverse sectoren, van techniek tot kantoorwerk. Het komt ook vaak voor dat bedrijven zelf hun personeel opleiden voor een bepaalde functie. Dus zonder diploma van school gaan, hoeft niet rampzalig te zijn. Het is zelfs zo dat de arbeidsmarkt verschuift naar aantoonbare vaardigheden en competenties, waardoor papiertjes minder cruciaal worden dan wat je kunt. Mensen met praktische talenten en motivatie kunnen, los van formele scholing, succes vinden door hun sterke punten te gebruiken. Ben je gemotiveerd, kan je goed met je handen werken, ben je betrouwbaar en wil je groeien, dan ben je interessant voor werkgevers, óók zonder diploma. Deze groep kan dus een aanwinst zijn voor het land.
Er is echter een groep die, zonder de juiste papieren, in een baan wordt geregeld en die groep heeft beslist geen meerwaarde voor het land. Integendeel is deze groep er de oorzaak van dat het land achterblijft in haar ontwikkeling. De wortel van dit kwaad is gelegd, toen vrienden en familie door politici in banen werden geregeld. Die vrienden en familieleden hadden noch de skills noch de deskundigheid voor die job en toch kregen ze zo’n functie op een presenteer blaadje aangeboden. Ze zaten er slechts mooi te wezen en kregen een fors salaris. De nare gevolgen voor het land waren, zowel in de zittingsperiode als erna, enorm. Tijdens de zittingsperiode kwam er geen zinnig werk uit hun handen omdat ze ondeskundig waren en erna bleven ze een financiële strop voor het land. Vooral de regering Bouterse bezorgde het land deze financiële strop.
President Venetiaan is de enige president geweest die zich hieraan niet schuldig heeft gemaakt. Hij had kinderen die goed afgestudeerd waren en toch heeft hij zijn vingers niet gebrand aan vriendjespolitiek.
Politiek draait om macht, invloed, het behartigen van partijbelangen en steeds meer om geld.
Een politicus is vaak onderdeel van een politieke partij. Samen met je partij moet je proberen om invloed uit te oefenen op de samenleving en zo een positieve bijdrage te leveren aan de maatschappij. Maar als een ondeskundige een baan krijgt door ‘regelingen’ (vriendjespolitiek), is dat fataal voor elk land.
Onbekwame personen nemen vaak slechte beslissingen, wat kan leiden tot ineffectief beleid, vertraging bij het uitvoeren van taken en verminderde kwaliteit. Er kan een cultuur worden gecreëerd waar loyaliteit aan de partij of persoon belangrijker is dan competentie, wat kan leiden tot slechte dienstverlening voor de burgers en ondermijning van de democratie. Ook kan rivaliteit en sabotage binnen de eigen partij op de loer liggen.
Burgers kunnen het vertrouwen in de politiek en het bestuur verliezen, wat de legitimiteit van de overheid aantast.
De politieke partij kan door vriendjespolitiek reputatieschade oplopen. Bijvoorbeeld de NDP had zoveel vrienden in banen geregeld dat er continue wisseling van de wacht moest plaatsvinden. Het gevolg was verspilling van belastinggeld, een grote schuld en reputatieschade. Ook nu weer is er een schandaal van dien aard in de medische sector. Nog een minpunt is dat politici hun functie na een politieke carrière gaan zien als baangaranties in plaats van als een functie die expertise vereist. Een ondeskundige die in een baan blijft hangen, belemmert zichzelf om te groeien. Kortom, dit soort praktijken ondermijnt de kwaliteit van bestuur en de integriteit van het politieke proces.
Suriname is hard op weg naar weer zo’n catastrofe omdat deze regering niet weldoordacht is gevormd in landsbelang, maar door vriendjespolitiek. De deskundigheid voor de functies is niet getoetst. De ziekteverschijnselen hiervan waren binnen drie maanden al merkbaar. Om dat te bedekken speelden ze de rol van slachtoffer en werd de vorige regering beklad. Niemand speelt de slachtofferrol beter dan degene die de schade heeft veroorzaakt.
Het volk kan slechts de rit uitzitten en de gevolgen afwachten.
“The moment you do a job, you are not qualified for, you stop learning”
Josta Vaseur