Minister Steven Tsang van Openbare Werken (OW) verklaart: regen heeft het werk verstoord. Welk werk? Niemand weet het. Misschien weet de regen het zelf ook niet.
Projecten verdwijnen in modder. Plannen lossen op in plassen. Maar de schuldige is gevonden. Niet beleid. Niet planning. Niet falende uitvoering. Nee. Wolken.
Heeft iemand hem ooit een weerapp laten zien. Of de eigen Meteorologische Dienst. Regen komt zelden als verrassing. Behalve blijkbaar bij het ministerie.
De minister kijkt naar de lucht. Wacht op een teken. Misschien een zonnestraal als beleidsadvies. Of een donderklap als goedkeuring van de begroting.
Intussen staat de stad onder water. Straten veranderen in kanalen. Burgers varen zonder boot. Maar er is een strategie. Eerst kijken waar het overstroomt. Acht maanden later evalueren waarom water nat is.
Er wordt gesproken over aanpassing. Over verbetering. Over toekomst. Woorden drijven beter dan asfalt.
Misschien is een ritueel nodig. Een “wasie”. Niet voor de burgers. Voor het beleid. Om de geesten van planning op te roepen. Of op zijn minst een afvoerput te vinden.
De regen stopt ooit. De vraag is of het beleid dat ook doet.