Meerdere generaties wonen noodgedwongen samen in één woning
Honderden woningzoekenden verzamelden zich deze week bij het gebouw van de Stichting Volkshuisvesting aan de Madeliefjestraat in Zorg en Hoop.
Ze kwamen af op een bericht dat op social media werd verspreid over registratie voor een woning. De drukte liep uit op chaos, waarbij functionarissen van het ministerie van Sociale Zaken en Volkshuisvesting zich zichtbaar geen raad wisten met de toestroom van mensen. Veel aanwezigen waren in de veronderstelling dat zij zich direct konden aanmelden voor een woning via een nieuw woningbouwfonds.
Volgens enkele aanwezigen zijn ze al meer dan twintig jaar geregistreerd zonder enig uitzicht op een oplossing. Uiteindelijk kregen ongeveer 230 mensen een formulier om zich te registreren, na urenlang in de rij te hebben gestaan.
De verwarring ontstond volgens functionarissen door een flyer die op social media circuleerde met informatie over woningregistratie. Die flyer was volgens de overheid niet officieel verspreid. Directeur Sherwin Valies van Sociale Zaken en Volkshuisvesting verklaarde dat de instantie niet was voorbereid op de massale toestroom. “Die flyer is niet via officiële kanalen van de overheid verspreid. Mensen zijn massaal gekomen omdat zij bang waren een kans op een woning te missen”, zei hij.
De gebeurtenis legt opnieuw de vinger op een probleem dat al jaren speelt. In Suriname is er volgens schattingen een tekort van ongeveer 30.000 woningen. Tegelijkertijd maken hoge bouwkosten, beperkte financiering en stijgende prijzen het voor veel gezinnen moeilijk om een eigen huis te bouwen of te kopen.
Het gevolg is dat steeds meer families met meerdere generaties onder één dak wonen. In sommige woningen leven drie of zelfs vier generaties samen omdat betaalbare huisvesting moeilijk te vinden is. Zoals bekend heeft de overheid momenteel geen woningen of bouwrijpe grond beschikbaar.
Een vrouw die bij Volkshuisvesting stond te wachten zei dat ze geen andere keuze had dan te komen. “Ik woon met mijn moeder, mijn kinderen en mijn grootmoeder in één huis. We slapen soms met twee of drie mensen in één kleine kamer. Als je hoort dat er misschien woningen komen, dan moet je wel komen kijken.”
Een andere burger vertelde dat veel mensen uit wanhoop kwamen. “Iedereen is moe van wachten. Elke keer hoor je dat er plannen zijn, maar in de praktijk verandert er weinig. Mensen hopen gewoon dat ze eindelijk een eigen plek kunnen krijgen.”
De regering heeft inmiddels aangekondigd dat er via de begroting plannen zijn om 312 sociale woningen te bouwen en dat er een woningbouwfonds komt dat leningen met een lage rente moet verstrekken.
Veel burgers verwachten dat het nog jaren zal duren voordat het woningtekort merkbaar afneemt. Voor veel gezinnen blijft een eigen woning voorlopig een onbereikbare droom.