De in Duitsland geboren Engelse astronoom William Herschel ontdekte op 13 maart 1781 Uranus, de zevende planeet vanaf de zon. Herschels ontdekking van een nieuwe planeet was de eerste in de moderne tijd en ook de eerste die met behulp van een telescoop werd gedaan.
Hierdoor kon Herschel Uranus als een planeet onderscheiden, en niet als een ster, zoals eerdere astronomen dachten.
Herschel, die later tot ridder werd geslagen voor zijn historische ontdekking, noemde de planeet Georgium Sidus, ofwel de “Georgische Planeet”, ter ere van koning George III van Engeland. De Duitse astronoom Johann Bode had echter de naam “Uranus” voorgesteld voor het hemellichaam, om aan te sluiten bij de namen van andere bekende planeten die waren ontleend aan de klassieke mythologie.
Uranus, de oude Griekse god van de hemel, was een voorloper van de Olympische goden. Halverwege de 19e eeuw was het ook de algemeen aanvaarde naam voor de zevende planeet vanaf de zon.
De planeet Uranus is een gasreus, net als Jupiter en Saturnus, en bestaat uit waterstof, helium en methaan. Uranus is de op twee na grootste planeet en draait eens in de 84 aardse jaren om de zon.