Met de inwerkingtreding van het Nieuw Burgerlijk Wetboek op 1 mei, is het familierecht in Suriname ingrijpend veranderd. Een van de meest besproken vernieuwingen is dat een gehuwde man nu een kind buiten zijn huwelijk kan erkennen. Maar daar staat een belangrijke voorwaarde tegenover. Het biologisch vaderschap moet worden bewezen, via een DNA-test.
Boek 1 van het NBW, Nieuw Burgerlijk Wetboek, handelt over Personen en Familierecht. Volgens artikel 1:203 van Boek 1 van het nieuwe Burgerlijk Wetboek gebeurt erkenning officieel bij de burgerlijke stand. In de nieuwe wet staat: “Erkenning van een kind geschiedt bij een akte van erkenning, opgemaakt door een ambtenaar van de burgerlijke stand.” Daarmee ontstaat een juridische band tussen vader en kind. Voor gehuwde mannen heeft de wetgever echter extra regels ingevoerd. In artikel 1:204 lid 1 sub e staat: “Is de man gehuwd met een andere vrouw dan de moeder van het kind, dan dient de man zowel de biologische vader te zijn als met het kind een nauwe persoonlijke betrekking te hebben verkregen.”
In eenvoudige woorden betekent dit dat een man niet zomaar een kind kan erkennen. Hij moet aantonen dat hij ook echt de vader is. In de praktijk wordt gedaan met een DNA-test. Volgens informatie van het DBZ, Directoraat Burgerzaken, vroeger CBB, wordt zo een test gevraagd wanneer een gehuwde man een kind wil erkennen dat niet uit zijn huwelijk is geboren.
Dit is een duidelijke verandering ten opzichte van het oude Burgerlijk Wetboek. Daarin stond dat een erkenning niet mogelijk was door een man die met een andere vrouw gehuwd was, tenzij de rechter daarvoor toestemming gaf. Daardoor hadden veel kinderen geen juridische band met hun vader, ook al wist iedereen wie de vader was.
De nieuwe regels moeten dat probleem oplossen. Door erkenning mogelijk te maken, kan een kind nu officieel een juridische band met de vader krijgen. Dat heeft belangrijke gevolgen voor gezinnen. Een erkend kind heeft bijvoorbeeld recht op onderhoud en kan later ook erven van de vader.
Volgens een notaris, die regelmatig met familiezaken te maken heeft, is de DNA-test een belangrijke waarborg. “De wet wil voorkomen dat mensen kinderen erkennen voor andere redenen, zoals erfenissen of administratieve voordelen. Met DNA-onderzoek wordt vastgesteld wie de echte vader is.”
In de praktijk kan de nieuwe regeling ook rust brengen in gezinnen waar jarenlang onzekerheid bestond over vaderschap.
Tegelijk kan het ook tot nieuwe discussies leiden, vooral wanneer een erkenning gevolgen heeft voor een erfenis. Met het Nieuw Burgerlijk Wetboek zet Suriname een stap naar moderner familierecht. De nadruk ligt nu meer op de biologische waarheid en op het recht van een kind om te weten wie zijn vader is.