Straat van Hormuz: de energieader die door wereldolie en –gas stroomt
Na VS–Israëlische aanvallen op Iran is het scheepvaartverkeer door de Straat van Hormuz – ’s werelds belangrijkste corridor voor olie- en gasexport uit de Perzische Golf – sterk vertraagd. Tankers blijven liggen, rederijen schorten overtochten op en verzekeringspremies stijgen, waardoor de fysieke doorvoer van energie naar wereldmarkten is onderbroken.
De Straat van Hormuz, gelegen tussen Oman en Iran, is de enige zeeverbinding van de Perzische Golf naar de open Indische Oceaan. Normaal gesproken passeren dagelijks miljoenen vaten olie en grote volumes vloeibaar aardgas (LNG) via deze smalle doorgang.
Na de aanvallen op Iran hebben de Iraanse Revolutionaire Garde en andere partijen via maritieme waarschuwingen effectief de doorvaart beperkt; veel schepen keren terug of blijven buiten het vaargebied liggen. Dit heeft geleid tot een snelle vertraging van het scheepvaartverkeer, waardoor de toevoer van olie en gas naar belangrijke bestemmingen in Azië, Europa en elders onder druk staat.
De landen in de Perzische Golf – waaronder Saudi-Arabië, Irak, Koeweit, Qatar, de Verenigde Arabische Emiraten en Iran zelf – zijn voor hun export vrijwel volledig afhankelijk van dit ene maritieme knooppunt. Bij een langdurige blokkade riskeert de wereldwijde energievoorziening dramatische schokken, met hogere prijzen en logistieke verstoringen tot gevolg.
Infographic-mapping: gewoonlijk tonen dergelijke kaarten de Straat van Hormuz met pijlen van olie- en gasstromen uit de Golfregio naar wereldmarkten, met belangrijke producerende landen en bestemmingen in Azië en Europa gemarkeerd.