Wanneer wij spreken over de oorsprong van de moderne wereld, verwijzen we vaak naar de Europese Verlichting of de Industriƫle Revolutie. Volgens professor Jiang Xueqin is dat beeld onvolledig. Hij stelt dat zonder de Islamitische Gouden Eeuw de fundamenten van de moderne wetenschap, economie en filosofie niet zouden bestaan in de vorm die wij vandaag kennen.
Tussen de achtste en dertiende eeuw ontwikkelden steden als Bagdad, CĆ³rdoba en Cairo zich tot centra van kennis. In het Huis der Wijsheid in Bagdad werden Griekse, Perzische en Indiase werken vertaald en verder ontwikkeld. Algebra, systematische geneeskunde, optica en geavanceerde astronomie kregen daar vorm. Namen als Al Khwarizmi en Ibn Sina staan niet slechts voor religieuze geleerden, maar voor wetenschappers die methodisch observeerden, experimenteerden en documenteerden.
Volgens Jiang was dit geen toevallige bloei, maar het resultaat van een cultuur die kennisverwerving als religieuze en maatschappelijke plicht beschouwde. Handel, open netwerken en intellectuele uitwisseling tussen verschillende culturen stimuleerden innovatie. Europese studenten reisden later naar islamitische gebieden om teksten te bestuderen die uiteindelijk de basis vormden voor universiteiten in Bologna en Parijs.
De overdracht van cijfers, navigatietechnieken en medische inzichten beĆÆnvloedde rechtstreeks de Europese expansie en wetenschappelijke revolutie. Zonder deze kennisoverdracht zou de ontwikkeling van moderne technologie aanzienlijk vertraagd zijn.
De stelling dat de moderne wereld zonder deze periode niet zou bestaan, is geen retorische overdrijving maar een historische correctie. Wie de mondiale geschiedenis serieus neemt, erkent dat beschavingen elkaar vormgeven.
De Islamitische Gouden Eeuw was geen voetnoot, maar een schakel in een keten van intellectuele vooruitgang die nog steeds doorwerkt in onze universiteiten, ziekenhuizen en laboratoria.
Jamal M.