In een periode waarin benoemingen in Raden van Commissarissen (RvC’s) en op diplomatieke posten opnieuw onderwerp van publiek debat zijn, heeft vicepresident Gregory Rusland gereageerd op kritiek rond voordrachten binnen de coalitie.
Volgens de NPS-voorzitter is de verdeelsleutel binnen een coalitieregering een politieke realiteit, maar ontslaat dat partijen niet van hun verantwoordelijkheid om kandidaten zorgvuldig te screenen.
De discussie laaide op na vragen over specifieke benoemingen, waaronder een onderwijsdeskundige als ambassadeur en een medisch specialist in een RvC bij energiebedrijven als Energie Bedrijven Suriname (EBS). Critici stellen dat expertise op het specifieke vakgebied doorslaggevend moet zijn bij dergelijke functies.
Discussie over deskundigheid
Rusland wilde tegenover de pers niet ingaan op individuele gevallen, maar sprak in algemene zin. Volgens hem gaat het bij toezichtfuncties niet om directe bedrijfsvoering, maar om controle en governance. “Het gaat niet om een directiepositie, maar om controle uit te oefenen. Dan moet je procedures en systemen kunnen volgen om ervoor te zorgen dat je toezicht houdt op het bedrijf of de organisatie”, aldus de vicepresident.
Hij onderstreepte dat een minimaal werk- en denkniveau essentieel is, maar dat dit niet per definitie betekent dat iemand uit exact dezelfde discipline moet komen. Rusland benadrukte dat bij de vorming van een coalitie partijen onderling afspraken maken over de invulling van functies. “Wanneer er invulling moet plaatsvinden, gebeurt dat via een verdeelsleutel. Partijen komen met hun eigen voordrachten. Je kunt vanuit jouw organisatie niet bepalen wat een andere partij moet doen”, stelde hij.
Wel geeft hij aan dat elke partij in eerste instantie verantwoordelijk is voor haar eigen kandidaten. “Wat mij betreft worden alle voordrachten die wij doen gescreend en nagegaan. Natuurlijk kan je fouten maken, mensen kunnen je verrassen. Maar je moet procedures in place hebben om corrigerend op te treden.”
Belofte van verandering
Tijdens de verkiezingscampagnes beloofden de huidige coalitiepartijen het anders te doen dan voorgaande regeringen. Op de vraag of die belofte wordt waargemaakt, reageerde Rusland stellig: “Wij hebben het anders gedaan.” Hij wees erop dat er ook voordrachten zijn geweest van personen die niet uit zijn eigen partijorganisatie komen en dat bij sommige RvC’s sollicitatiegesprekken zijn gevoerd.
Historisch gezien is de discussie over politieke benoemingen niet nieuw. Onder eerdere regeringen, waaronder die van Desi Bouterse en Chan Santokhi, was er eveneens maatschappelijke kritiek op vermeende politieke invloeden bij staatsbedrijven en diplomatieke posten. De roep om transparantie, deskundigheid en integriteit bij benoemingen blijft een terugkerend thema in het publieke debat.
Politieke vrijheid en verantwoordelijkheid
Volgens Rusland blijven politieke organisaties vrij om hun voordrachten te doen binnen de afgesproken kaders. Tegelijkertijd erkent hij dat de samenleving kritisch meekijkt, zeker wanneer het gaat om functies waar grote kapitalen en nationale belangen mee gemoeid zijn. “Je moet geen mensen zetten om te experimenteren”, aldus de vicepresident. “Je moet zorgen dat je ter zake deskundigen plaatst.”
De uitdaging voor de coalitie ligt volgens waarnemers in het vinden van een balans tussen politieke representatie en technocratische deskundigheid. In een tijd van economische hervormingen en institutionele versterking is het vertrouwen in bestuur en toezicht cruciaal. Of de huidige aanpak voldoende is om dat vertrouwen duurzaam te herstellen, zal de praktijk moeten uitwijzen.