Mevrouw Simons heeft bij haar aantreden in haar speech geprobeerd het volk te overtuigen van de noodzaak om veranderingen aan te brengen in het grondbeleid en het onderwijs. Ook wilde zij speculaties met grond en het wijzigen van het doel waarvoor grond uitgegeven is, aanpakken. Met haar opdeling van grond voor huisvesting, commerciële en industriële activiteiten, sociale doeleinden en landbouw, wilde zij de grond nuttiger, effectiever en efficiënter inzetten.
Ook wilde zij de armoede aanpakken. Dat waren allemaal prachtige, hoopvolle beloften. Het enige dat niet werd gezegd was waar ze dat geld vandaan zou halen om al deze mooie plannen te verwezenlijken. Iedereen weet dat Bouterse het land failliet heeft achtergelaten met enorme schulden, dus is er geen geld. Het volk klampt zich vast aan mooie beloften maar nog geruststellender zijn de daden.
Er zijn vele regeringen de revue gepasseerd, maar het volk is nog nooit geconfronteerd met zo’n zichtbare chaos. Bouterse had dezelfde onzekere situatie gecreëerd en zich omringd met leugen en bedrog, maar dat bleek pas achteraf. Hij heeft jarenlang het volk in de waan gelaten dat het prima ging. Daarom kwam de klap zo hard aan toen achteraf bleek dat het volk 10 jaar lang op de pof had geleefd. Deze regering zit er nog geen jaar en in die korte tijd is het volk doodgegooid met onbegrijpelijke handelingen.
Eerst stopten ze het herstel van de Van ‘t Hogerhuysstraat, toen kwamen ze aan de procureur-generaal en de ambassadeur, ontsloegen zoveel mogelijk Hindoestanen, logen over de trip naar Colombia, geven geen tekst en uitleg over de vele reizen naar het buitenland en nu durven ze zelfs aan de PG te komen. De smerige trucjes die hiervoor worden gebruikt zijn ronduit laag. Men durfde zelfs het salaris van de PG op social media te bekritiseren. Het volk wacht gespannen af wat de volgende destructieve handeling zal zijn.
Er is zoveel nood en leed in het land dat vraagt om aanpak. Neem bijvoorbeeld het onderwijs. De gebouwen waar de kinderen in gehuisvest zijn, zien er erg verwaarloosd uit., bladderende verf, kapotte dakgoten, smerige toiletten. Het salaris van de leerkrachten is beledigend laag, de boeken zijn verouderd, het meubilair kapot, kortom dit instituut is slechts een van de velen dat schreeuwt om hulp. De goud concessies moeten worden aangepakt. Er moet een rem komen op het ontduiken van de belasting plicht door de rijken, er moet een wet komen die mensen met een smet op de naam, verbiedt om zitting te nemen in de regering, kortom er moet zoveel gebeuren om het land in goede banen te leiden, maar men heeft daar geen oog voor.
Het volk begint zich zo langzamerhand af te vragen of deze regering wel een beleidsplan heeft. De vorige regering heeft laten zien dat ze een beleidsplan hadden van drie stappen en dat plan werd systematisch uitgevoerd. De resultaten voor de ontwikkeling van het land werden langzaam zichtbaar. Deze regering heeft snel een paar partijen bij elkaar geraapt om zo snel mogelijk aan de macht te komen. Maar na acht maanden is er nog steeds geen beleidsplan te zien. Wanneer zal er eindelijk worden begonnen om die beloften waar te maken?
Deze manier van regeren is zeer verontrustend.
Een land leiden kan op vele manieren. Men kan zelf de macht pakken of het volk laten regeren. In een democratie heeft het volk de macht. In een oligarchie is slechts een kleine groep aan de macht, de oligarchen. In een autocratie heeft slechts één persoon de macht. In een dictatuur is de macht in handen van één of enkele personen of van een partij. Het volk moet zich maar schikken. In een theocratie hebben slechts de hoge geestelijken het voor het zeggen. (Iran, Saudi Arabië). Deze vormen lijken op elkaar en ze sluiten elkaar dan ook niet uit.
Een alleenheerser als Jozef Stalin had prima autocraat, dictator en tiran genoemd kunnen worden. In een monarchie is soms de president iemand met een ceremoniële titel zoals in Duitsland. Maar een president kan ook politieke macht hebben bijvoorbeeld Frankrijk.
We denken en roepen dat Suriname een democratie is, maar het begint er zo langzamerhand op te lijken alsof we op weg zijn naar een dictatuur. Men probeert het recht ondergeschikt te maken aan het persoonlijke belang.
De wens om te regeren schijnt groter te zijn dan het overeind houden van de fundamenten van de rechtsstaat. Dit gedrag is gevaarlijk omdat juist politici het volk moeten beschermen en daarom pal voor de rechtsstaat moeten staan. Het ziet er naar uit dat de eigen wensen en positie worden geplaatst boven het bredere landsbelang. Ook loopt het land het risico om het slachtoffer te worden van polarisatie.
Er wordt continu geroepen dat deze regering bezig is de puinhoop van de vorige regering op te ruimen. Dat is om te bedekken dat zij door hun ondeskundigheid puinhoop en ontwrichting zaaien. Zelfzuchtige leiders zetten mensen in voor eigen gewin. Echte leiders motiveren mensen voor landsbelang.
“Self-centerde leaders manipulate when they move people for personal benefit. Mature leaders motivate by moving people for mutual benefit.”
Josta Vaseur