Als technicus sta ik stil bij de behandeling van onze asfaltwegen door de overheid. “Ohh ik zie een scheur, ik vul hem aan met bitumen.” Aan de Dr. Sophie Redmondstraat zijn de scheuren in het asfalt gevuld met bitumen. Een asfalt toplaag moet gemiddeld elke 10 tot 15 jaar worden vervangen.
Als ik mijn oude bril even opzet, is een heel klein deel van de landelijke asfaltwegen voor het laatst geasfalteerd in 2010. Dat wil zeggen dat de laatste keer dat een hoofdweg in Suriname is geasfalteerd, 16 jaar geleden is. En alle andere asfaltwegen zijn dus ouder dan 16 jaar. Maar is deze methode juist, want dit zijn tijdelijke oplossingen en elke scheur geeft de weergave van de fysieke status van asfalt.
Is dat effectief, want de grootte van een scheur speelt een belangrijke rol. Brede of diepe scheuren (>10–15 mm) vragen fundamentele reparatie en diepe funderingsschade verbergt het niet.
Onderliggende barsten of instabiele fundering blijven bestaan, bitumen vult alleen het oppervlak. En natuurlijk een kortere levensduur bij zwaar verkeer.
Op wegen met veel vrachtverkeer of bij extreme temperatuurschommelingen kan de vulling sneller falen en slipgevaar vormen.
Kijk naar materiaal en uitvoering, Koude bitumen hecht minder goed en kan loskomen en warme bitumen vereist correcte temperatuur en applicatie, anders ontstaan luchtinsluitsels of onvoldoende hechting. Bij UV- en oxidatiegevoeligheid veroudert de bitumen na verloop van tijd, wordt broos en verliest elasticiteit.
Visuele en praktische nadelen zijn de zichtbare lijnen. Deze zwarte stroken kunnen loskomen of afbrokkelen, dus ja er is onderhoud nodig.
Ook beperkt de waterdichtheid bij verkeerde toepassing en vuil of vocht in de scheur vermindert effectiviteit. En door soms ongelijk oppervlak kunnen lichte trillingen of hinder voor fietsers veroorzaken.
Wat we hebben geleerd tot nu toe is dat het vullen van scheuren op de asfaltweg een tijdelijk karakter heeft en vaak 2–5 jaar effectief is. En het vertraagt structurele degradatie, maar voorkomt het niet.
Als conclusie kan gezegd worden dat bitumen vullen preventief onderhoud is, want, houdt water buiten, vertraging van scheuruitbreiding bij gebruik van de juiste samenstelling. Maar het lost funderingsproblemen niet op en is niet geschikt voor grote scheuren of zwaar belaste wegen zoals onze wegen. En het vereist periodieke controle en herhaling. Dus er kan aangenomen worden dat het vullen van scheuren op de asfaltweg een preventieve en onderhoudsmaatregel is, maar geen structurele reparatie. Elke reparatie markeert een “diagnostisch punt”, een signaal dat het asfalt zijn maximale elastische capaciteit nadert. Dus wat hebben we geleerd hieruit?
Met dit artikel is getracht de lezer meer bewust te maken over de scheuren op de weg die worden gevuld met bitumen.Â
Anuradha