Volgens een zelfverklaarde oorlogsexpert is het ministerie van Defensie er eindelijk in geslaagd een strategische doorbraak te forceren. Niet aan de grens, niet in de lucht, maar diep in de eetzaal. Waar militairen vroeger met militaire discipline hun bord bekeken en zich afvroegen of het eten vóór of na hen was gesneuveld, wordt nu voorzichtig gesproken over smaak. Dat is geen kleine stap. Dat is een veldslag gewonnen zonder één schot te lossen.
De evaluatievergadering over voeding leest als een NAVO-rapport, maar dan met rijst, kip en iets dat verdacht veel lijkt op groente. De inkoop is aangescherpt, het menu herzien en de kwaliteit opgekrikt. Volgens de expert is dit exact hoe legers door de geschiedenis heen zijn gekraakt of gered.
Napoleon verloor geen oorlog door kanonnen, maar door lege magen. Suriname lijkt dat hoofdstuk nu eindelijk te hebben gelezen.
De militairen zijn tevreden en dat is op zichzelf al revolutionair. Een tevreden soldaat is alert, gemotiveerd en minder geneigd om strategische beslissingen te nemen zoals “ik meld me ziek”. De minister benadrukt dat voeding essentieel is voor inzetbaarheid, wat de expert vertaalt als: een soldaat kan niet marcheren op beloften, maar wel op een degelijke maaltijd.
Dat de voeding structureel geëvalueerd blijft, noemt de oorlogsexpert geruststellend. Want in defensietermen betekent dit dat de vijand voorlopig niet honger heet, maar hoogstens overgewicht.