Het aantal Surinamers dat verwacht binnen vijf jaar een duidelijk beter leven te leiden, vertoont een dalende trend.
Waar in de periode na de schuldherschikking en het IMF-programma nog sprake was van voorzichtig optimisme, overheerst nu terughoudendheid.
De perceptie wordt sterk beïnvloed door economische realiteiten. De inflatie bereikte in 2023 piekniveaus boven de 50 procent op jaarbasis, met forse stijgingen in voedselprijzen, brandstof en nutsvoorzieningen.
Hoewel de inflatie in 2025 is afgevlakt, blijven koopkracht en reële inkomens onder druk. Het minimumloon en ambtenarensalarissen zijn slechts gedeeltelijk gecorrigeerd voor prijsstijgingen. Volgens recente cijfers leeft een aanzienlijk deel van de huishoudens rond of onder de armoedegrens, vooral in districten buiten Paramaribo.
Een Surinaamse econoom stelt dat vertrouwen niet uitsluitend economisch wordt bepaald. Politieke fragmentatie, onzekerheid rond toekomstige olie-inkomsten en beperkte zichtbaarheid van directe voordelen uit macro-economische hervormingen versterken het gevoel van stagnatie. Structurele problemen zoals informele werkgelegenheid en beperkte productiviteitsgroei blijven onopgelost.
De huidige cijfers wijzen op een samenleving die haar verwachtingen bijstelt. Optimisme is historisch gekoppeld aan tastbare verbeteringen in werkgelegenheid en koopkracht.
Zonder brede inkomensgroei en institutionele stabiliteit zal toekomst vertrouwen moeilijk duurzaam herstellen.