De bevindingen uit Brits onderzoek zijn relevant voor de situatie in Suriname, waar obesitas al jaren een structureel volksgezondheidsprobleem vormt. Volgens schattingen van de Wereldgezondheidsorganisatie, WHO, heeft meer dan de helft van de volwassen Surinaamse bevolking overgewicht en is ongeveer een kwart tot een derde klinisch obees. Deze cijfers plaatsen Suriname in de hoogste regionen binnen het Caribisch gebied. Hoewel exacte, recente nationale data beperkt zijn, is de trend consistent stijgend.
Obesitas vergroot niet primair de kans op besmetting met infectieziekten, maar ondermijnt het herstel. Chronische laaggradige ontsteking, verminderde longcapaciteit en een verstoorde immuunrespons maken dat infecties zoals griep, longontsteking en Covid-19 ernstiger verlopen.
In een zorgsysteem met beperkte ziekenhuis- en IC-capaciteit vertaalt dit risico zich sneller in vermijdbare sterfte.
Preventie in Suriname blijft grotendeels reactief en gefragmenteerd. Beleidsmatig ligt de nadruk nog sterk op behandeling van diabetes en hart- en vaatziekten, terwijl structurele preventie achterblijft.
Effectieve aanpak vereist vroegtijdige interventie: voedingseducatie vanaf schoolleeftijd, beperking van suiker- en ultrabewerkte producten, stimulering van lichaamsbeweging in woonwijken en consequente publieke voorlichting. Zonder een samenhangend preventiebeleid blijft obesitas een stille versterker van infectierisico’s en druk op de volksgezondheid.