Het begon met een vergeten laptop.
Een oud model, gevonden in een vergaderzaal van een ministerie. Niemand claimde het apparaat, dus werd het naar de ICT-afdeling gebracht. Daar ontdekte een jonge technicus iets wat zijn leven zou veranderen: mappen vol documenten — vertrouwelijke memo’s, gescande paspoorten, geheime correspondentie tussen topfunctionarissen en buitenlandse bedrijven.
De bestanden waren niet versleuteld. Geen wachtwoord, geen beveiliging. Alsof iemand haast had gehad. Of juist wilde dat het gevonden werd.
De technicus kopieerde stilletjes de data op een USB-stick en bracht het naar een journalist. Twee dagen later werd zijn woning doorzocht “in verband met een veiligheidsincident.” De journalist kreeg een dagvaarding wegens “onrechtmatig bezit van staatsinformatie.”
Toch verschenen fragmenten van de documenten online: e-mails over smeergeld, opdrachten voor fictieve projecten, namen van politici in vreemde valuta. Binnen uren werden de links verwijderd. De servers waarop ze stonden, gecrasht.
De regering sprak van “digitale sabotage.”
Maar wie saboteerde wie?
Een maand later werd een onbekend lichaam gevonden aan de rand van de rivier. In zijn zak — een USB-stick zonder gegevens.
De laptop bleef spoorloos.
Sindsdien wordt elk digitaal lek behandeld als een aanval.
Maar niemand vraagt meer wat er in die bestanden stond.
Want in dit land is de waarheid niet gewist — ze is overschreven.
Disclaimer: Dit is een fictieve politieke thriller; alle personages en gebeurtenissen zijn verzonnen.