President Chan Santokhi stelt dat hij nooit opdracht heeft gegeven aan de procureur-generaal. Dat is een heldere, ondubbelzinnige zin. Toch is die helderheid precies wat het verhaal verdacht maakt. Want als niemand opdracht gaf, waarom blijven anderen zo hardnekkig beweren dat die opdracht er wél was. En belangrijker: waarom verdwijnt elk spoor zodra er om bewijs wordt gevraagd.
In dit land volstaat een suggestie vaak al om een waarheid te worden. Een vage uitspraak in De Nationale Assemblee, een halve zin op sociale media, een influencer met een telefoon en een ernstig gezicht. Meer is niet nodig. Bewijs is optioneel, nuance verdacht, stilte wordt gezien als schuld. Wie vraagt om onderbouwing, krijgt geen documenten maar verwijten. Geen feiten maar verontwaardiging.
Assembleeleden die zeggen “meer te weten”, weten opvallend vaak niets concreets te tonen. Influencers die insinueren dat “alles duidelijk is”, blijven vaag zodra het juridisch wordt.
Het lijkt op een ritueel: eerst de rook, dan het vuur beloven, maar nooit lucifers laten zien. Intussen groeit de hype, gevoed door herhaling en emotie, niet door verificatie.
De mysterieuze kern van dit verhaal is niet of Santokhi gelijk heeft. De kern is waarom het publieke debat genoegen neemt met suggestie als vervanging van bewijs. In een rechtsstaat is een opdracht geen gerucht maar een aantoonbare handeling. Een bevel laat sporen na. Notities, getuigen, besluiten. Tot nu toe is niets daarvan publiek gemaakt.
Toch blijft het verhaal circuleren, als een echo zonder bron. Misschien omdat onzekerheid beter verkoopt dan nuchterheid. Misschien omdat politieke framing effectiever is dan juridische precisie. Of misschien omdat het eenvoudiger is te roepen dat “iedereen het weet” dan te erkennen dat men niets kan aantonen.
Zo blijft de PG een schim, de president een verdachte zonder dossier, en het publiek toeschouwer van een mysterie dat alleen bestaat zolang niemand eist dat het licht aan gaat. In de tussentijd regeert niet het bewijs, maar de suggestie. Dat is geen complot. Dat is theater.