In een diepgravend interview analyseert socioloog Lev Gudkov waarom grote delen van de Russische bevolking de oorlog en het regime blijven accepteren. Volgens Gudkov is er geen sprake van actieve overtuiging, maar van aangeleerde aanpassing. Censuur, staatsmedia en repressie creëren een sfeer waarin mensen leren wat wel en niet gezegd mag worden. Kritiek verdwijnt naar de privésfeer, letterlijk naar de keuken, waar men zich relatief veilig voelt. Angst vormt de kern van het dagelijks leven en leidt tot zelfcensuur en politieke passiviteit. Tegelijk wijst Gudkov op een paradox: ondanks agressieve propaganda blijft Europa voor veel Russen een symbool van welvaart en vrijheid. De publieke afwijzing van het Westen botst met een verborgen ideaalbeeld. Het artikel schetst een samenleving die uiterlijk stabiel lijkt, maar innerlijk gekenmerkt wordt door onzekerheid, wantrouwen en gebrek aan perspectief. Politieke verandering blijft uit omdat alternatieven ontbreken en collectieve actie onmogelijk wordt gemaakt.
Bron: Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung, 8 februari 2026