De regering Simons-Rusland zit inmiddels zes maanden aan het roer. Vanuit de coalitie klinkt vooral een positieve toon. Regeringsleden geven aan dat er hard wordt gewerkt en vragen de samenleving om geduld. Volgens hen kost verandering tijd en moeten structuren eerst goed worden neergezet. In de praktijk ervaren veel burgers dit echter anders.
Op straat, in winkels en bij bushaltes wordt steeds vaker openlijk gesproken over teleurstelling en onzekerheid.
Een verslaggeefster van Dagblad Suriname hoorde recent meerdere gesprekken aan van teleurgestelde burgers. Mensen geven aan dat zij na zes maanden meer duidelijkheid en zichtbare resultaten hadden verwacht.
Vooral het instellen van verschillende commissies roept veel vragen op.
Volgens burgers is het onduidelijk wat deze commissies precies doen, wie erin zitten en wat de concrete resultaten zullen zijn. “We horen steeds dat er commissies komen, maar wij merken daar niets van in ons dagelijks leven”, zegt Pablo J. die in gesprek was met anderen in het centrum van Paramaribo. Veel mensen vragen zich af of deze commissies echt bijdragen aan oplossingen of juist zorgen voor vertraging.
Recent is er ook veel kritiek ontstaan rond de installatie van de Raad van Commissarissen (RvC) bij de Maritieme Autoriteit Suriname (MAS). Vooral de benoeming van activist Stephano ‘Pakittow’ Biervliet heeft voor ophef gezorgd. Burgers die hierover spraken, gaven aan verrast en geschokt te zijn. Sommigen vragen zich af of activisme en toezicht binnen een staatsbedrijf wel goed samengaan.
“Wij willen geen politieke of persoonlijke belangen, maar mensen met kennis en ervaring”, zegt Martha S., een oudere vrouw die haar zorgen deelde met de verslaggeefster.
“Bij de vorige regering werden ook elke keer commissies in het leven geroepen. Nu, nog erger terwijl het luid klinkt Wo kenkie a systeem.”
Anderen vrezen dat deze benoeming het vertrouwen in goed bestuur verder kan aantasten. Het gevoel leeft dat transparantie en duidelijke uitleg vanuit de regering ontbreken.
Hoewel de coalitie blijft benadrukken dat de koers goed is, groeit het verschil tussen woorden en daden. De oproep tot geduld valt bij veel burgers steeds moeilijker. De kosten van levensonderhoud blijven hoog en concrete verbeteringen laten volgens hen te lang op zich wachten.
Na zes maanden verwachten burgers meer openheid, duidelijke keuzes en zichtbare resultaten. De gesprekken die op straat worden gevoerd laten zien dat het vertrouwen kwetsbaar is. Voor de regering ligt er dan ook een belangrijke taak: beter luisteren naar de samenleving en duidelijk uitleggen waarom bepaalde keuzes worden gemaakt. Alleen zo kan het vertrouwen worden hersteld.