Meer gevechten liggen voor de hand, maar de toenemende druk kan zowel Kyiv als Moskou dwingen tot lastige keuzes. De oorlog tussen Rusland en Oekraïne bevindt zich in een fase van uitputtingsoorlog, waarbij geen van beide partijen snel beslissende vooruitgang boekt. Diplomatieke gesprekken gaan door, maar leveren vooralsnog geen doorbraak op. Oekraïne blijft afhankelijk van westerse militaire en financiële steun om zijn defensieve linies te handhaven, terwijl Rusland inzet op langdurige druk, vooral via artillerie, drones en aanvallen op energie infrastructuur.
President Volodymyr Zelensky verzet zich tegen concessies op het gebied van grondgebied en stelt dat vrede alleen mogelijk is met stevige veiligheidsgaranties. Tegelijkertijd groeit in Oekraïne de bezorgdheid over het tekort aan manschappen en de vermoeidheid aan het front. Rusland daarentegen kampt met economische stagnatie, sancties en structurele beperkingen in zijn industrie, maar lijkt voorlopig bereid de oorlog voort te zetten zolang interne stabiliteit behouden blijft.
Volgens analisten zijn er drie realistische scenario’s. Het eerste is voortzetting van de huidige uitputtingsoorlog zonder duidelijke winnaar. Het tweede scenario is dat Oekraïne militair onder druk komt te staan en terrein verliest, wat onderhandelingen kan afdwingen. Het derde scenario is dat Rusland door economische en militaire uitputting wordt gedwongen concessies te doen. Welke weg ook wordt ingeslagen, de oorlog blijft in 2026 een bepalende factor voor de Europese veiligheid.
Bron: The New York Times, analyse door Marcus Walker