“Ik dacht nooit dat ik spullen zou verkopen langs de straat, maar als je geen inkomen hebt ga je iets moeten doen”, zegt Marijke in gesprek met een verslaggeefster van Dagblad Suriname De vrouw is vijftigplusser en geeft aan dat zij geen andere manier heeft om aan haar centjes te komen.
“Ik deed mijn best niet en kon jaar in en uit geen goed werk vinden. Ik heb hier en daar gewerkt maar kon toch niets goed maken van wat ik wilde in het leven. Ik ontmoette mijn partner die ook aangaf dat ik niet moest werken en ik lette op onze drie kinderen. Nadat hij stierf heb ik letterlijk alles gevoeld, ik moest echt alles bijeen zetten om mijn kinderen naar school te laten gaan. Alle drie zijn werkzaam en gaan verder naar school, maar die centjes kunnen toch niet alles dekken in huis.”
“Ik probeer al twee jaren een baan te zoeken, maar je krijgt een antwoord als ‘gaat u het wel kunnen, u bent bijna zestig’. Om toch centjes te verdienen verkoop ik momenteel emmers, planten, pakjes, mest, wasmiddel, blikjes warren met bruine bonen en doperwten, gember, dosie, emmers met zoutvlees en gebakjes langs de straat. Die inkomsten dekken ook niet alles, maar het helpt mij en mijn kinderen het een en ander te doen”, zegt Marijke.
“Ik heb liever iets voor mezelf dan dat ik zit te wachten op werk en vragen voor ondersteuning kan ook niets doen. Je moet ook zoveel dingen doen en aanvragen voor je die ondersteuning krijgt. Dus ik doe het maar op mijn manier, ik bemoedig mijn kinderen liever hun studie af te maken en sta ze ook bij. Je kan misschien door de huidige situatie niet makkelijk een baan vinden, maar je gaat het op een andere manier moeten doen. Misschien niet in het land waar je bent geboren, maar elders wel en dat zeg ik ook vaak”, benadrukt Marijke.
“Niemand wil zo vermoeid meedoen met de verkoop, maar als je geen andere optie hebt ga je het maar zo moeten doen. Je doet liever iets dan dat je niets hebt.”
TM