Volgens een verkeersdeskundige is Suriname het enige land waar verkeersveiligheid wordt getest via improvisatie. E-bikes gebruiken de openbare weg zonder wettelijk kader, maar wel met stilzwijgende toestemming. De redenering is eenvoudig: geen wet betekent geen probleem. Dat deze voertuigen zich mengen met auto’s, bussen en vrachtwagens die wél aan regels zijn gebonden, wordt beschouwd als een leerproces voor alle betrokkenen.
De expert stelt vast dat veel e-bikegebruikers geen rijervaring hebben, geen verkeersinzicht tonen en zich gedragen alsof de weg een privéterrein is. Inhalen links en rechts, plotseling oversteken en rijden zonder verlichting zijn geen uitzonderingen maar patronen. De openbare weg wordt zo een sociaal experiment waarin het sterkste voertuig wint. Dat dit leidt tot gevaarlijke situaties voor overige weggebruikers wordt erkend, maar niet opgevolgd.
De overheid hanteert gedoogbeleid als vervanging van regelgeving. Dat is efficiënt, want handhaving kost geld en verantwoordelijkheid. Ondertussen groeit het aantal klachten van burgers die zich afvragen waarom regels selectief gelden. De expert wijst op Australië, waar politie e-bikes zonder wettelijke status in beslag neemt en vernietigt. Daar heet het handhaving; hier heet het realiteit.
Het resultaat is een verkeerssysteem waarin regels bestaan, behalve waar ze nodig zijn. Een klassiek geval van georganiseerde wetteloosheid op wielen