Wanneer het beleid faalt, treedt niet de regering af, maar de Nationale Uitleg Commissie naar
voren. Een gezelschap van woordvoerders, adviseurs en deskundigen dat niets oplost, maar
alles verklaart. Hoe groter het probleem, hoe dikker het rapport. Hoe leger de portemonnee,
hoe voller de presentatie.
De commissie spreekt in zinnen die geruststellen zonder te helpen. Prijsstijgingen zijn
“complex”. Tekorten zijn “uitdagingen”. Onvrede is “emotie”. De burger luistert, knikt
beleefd en merkt dat zijn koelkast nog steeds leeg is. Maar hij begrijpt het nu wél beter, wordt
hem verteld.
Elke persconferentie eindigt met dezelfde boodschap: het volk moet het geheel zien. Dat
geheel ligt echter altijd nét buiten beeld. Wie doorvraagt, krijgt meer uitleg, geen antwoord.
Wie klaagt, krijgt een infographic.
Zo wordt uitleg een vervanging voor actie. Want zolang alles verklaard kan worden, hoeft
niemand iets te veranderen. En de Nationale Uitleg Commissie draait door, menselijk,
empathisch en perfect getraind in het uitleggen waarom uitleg voorlopig voldoende is.