
Wat zijn de machthebbers aan het bekokstoven
Ramadhin zegt niet te weten welk kiesstelsel de regering wenst door te drukken. Hij heeft in de loop van de tijd verschillende kieswetdiscussies gevolgd. Er zijn lezingen gehouden, die werden bijgewoond door onder andere de huidige minister van Justitie en Politie, Jennifer van Dijk-Silos, en DNA-voorzitter Jennifer Simons. Toen werd bekendgemaakt dat de regering (lees: NDP) ver gevorderd was met de samenstelling en redactie van een nieuwe kieswet. Er werd gesproken van een gemengd stelsel. Elk van de 10 districten zou 1 zetel toegewezen krijgen. De overige 41 zetels zouden volgens een landelijk evenredigheidsstelsel gekozen worden. Op een andere lezing zei Lothar Boksteen, voorzitter van het Centraal Hoofdstembureau, dat daarvan was afgezien. In plaats daarvan zouden districten elk 2 zetels toegekend krijgen. Ramadhin geeft aan dat hij niet over het ontwerp van de NDP kan praten. Hij zou daarvoor eerst moeten weten wat de machthebbers bekokstoven.
Voordelen van een evenredigheidskiesstelsel
Inleider Hanoeman (PDO-afgevaardigde naar de gesprekken met de Staatscommissie Evaluatie Kieswetgeving, onder voorzitterschap van Jules Wijdenbosch) is voorstander van een evenredig kiesstelsel. Evaluatie van de huidige kieswet is op zijn plaats. Beoordeeld moet worden wat het resultaat is geweest en op basis daarvan bepalen hoe verder te gaan. De eerbiediging en bescherming van minderheden moeten in acht worden genomen. De partij ziet de evenredige vertegenwoordiging, waarbij het totale aantal uitgebrachte stemmen gedeeld wordt door het aantal zetels, als werkbaar. De uitkomst daarvan is de kiesdeler. Het aantal zetels dat een partij krijgt, wordt berekend door het aantal stemmen op die partij te delen door de kiesdeler. Een evenredig kiesstelsel zal politieke partijen dwingen om meer en beter samen te werken. Het meerderheidsstelsel, zoals Suriname die nu kent, zorgt vrijwel altijd voor één sterke partij die de scepter zwaait. De evenredige vertegenwoordiging heeft het voordeel dat bijna alle stemmen meetellen voor de uiteindelijke verhoudingen in de zetelverdeling. Volgens dit systeem maken kleine partijen kans op een zetel. Daardoor zullen partijen genoodzaakt zijn om samen te werken en zullen de tegenstellingen tussen de partijen afgezwakt worden. Dit kan als een voordeel beschouwd worden. In de evenredige vertegenwoordiging moeten de partijen meestal een coalitie vormen, want het komt zelden voor dat één partij de absolute meerderheid behaalt. Er moeten dus compromissen worden gesloten om te kunnen regeren.
Eisen stellen aan kandidaat-volksvertegenwoordigers
De PDO beijvert zich om gedaan te krijgen dat in de nieuwe kieswet verplicht wordt gesteld dat politieke partijen in alle districten kandidaten hebben. Er wordt gehamerd op de noodzaak om een referendum te houden. Dat is een volksstemming, waarmee het volk zich al dan niet kan uitspreken om deze verstrekkende en ingrijpende politieke kwestie te bekrachtigen.
Er zullen in de kieswet eisen gesteld moeten worden aan de kandidaat-volksvertegenwoordigers, die dingen naar een zetel in De Nationale Assemblee, districtsraden en ressortraden. De PDO is voorstander van een maximum van twee zittingsperioden voor de president van de Republiek Suriname.
