Geachte landgenoten, burgers van Suriname,
De recente gebeurtenissen rond het verscheiden van diverse oud-staatshoofden hebben een spiegel voor onze samenleving geplaatst. Wat we in die spiegel zien, is helaas niet het beeld van de harmonieuze, respectvolle natie die we pretenderen te zijn. De golf van haat, spot en inhumaniteit die over onze digitale en fysieke pleinen spoelt bij het overlijden van politieke figuren, markeert een dieptepunt in onze nationale geschiedenis. Het is tijd dat wij, als burgerij, stilstaan bij de vraag: waar zijn we onze menselijkheid kwijtgeraakt?
De erosie van het fatsoen
Wanneer de dood — de meest onvermijdelijke en heilige grens van het menselijk bestaan — niet langer wordt bejegend met stilte of respect, maar met vreugdedansen en vitriool, is er sprake van een ernstige morele erosie. Politieke meningsverschillen mogen fundamenteel en fel zijn, maar zij mogen nimmer de basis vormen voor de ontmenselijking van de ander. Als wij het vermogen verliezen om de mens achter de functionaris te zien, verliezen wij een essentieel deel van onszelf.
Onze religieuze en culturele erfenis
Suriname is gebouwd op de fundamenten van diepe religieuze waarden en culturele tradities waarin eerbied voor de doden en troost voor de nabestaanden centraal staan. Of we nu putten uit de leer van het Christendom, het Hindoeïsme, de Islam of onze inheemse en Afro-Surinaamse tradities: geen enkele bron in onze rijke geschiedenis rechtvaardigt de haat die we nu zien. Door deel te nemen aan of te zwijgen bij deze uitingen, verloochenen we niet alleen onze voorouders, maar ook de spirituele erfenis die ons land altijd heeft gekenmerkt als een baken van tolerantie.
Zelfreflectie als noodzaak
De wijzende vinger naar de politiek is begrijpelijk, maar onvoldoende. De verandering begint bij de burgerij zelf. Wij moeten onszelf de spiegel voorhouden: dragen wij bij aan de polarisatie door berichten te delen, te ‘liken’ of simpelweg weg te kijken? Ware beschaving wordt niet gemeten aan hoe we omgaan met onze vrienden, maar aan het fatsoen dat we opbrengen voor degenen met wie we het hartgrondig oneens zijn. Het corrigeren van onze taal, onze gedachten en ons gedrag op sociale media is geen politieke daad, maar een menselijke plicht.
Een oproep tot bezinning en actie
Wij roepen elke burger op tot een moment van diepe bezinning. Laten we de ‘vunzigheid’ en de ‘beerput’ achter ons laten en kiezen voor een weg van waardigheid.
• Zelfcorrectie: Spreek uw naasten, vrienden en partijgenoten aan wanneer zij de grenzen van het fatsoen overschrijden.
• Menselijkheid boven Ideologie: Herken in elke medeburger — ongeacht rang, stand of verleden — de menselijke waarde.
• Herstel van de Publieke Moraal: Laten we van Suriname weer een land maken waar fatsoen de norm is en niet de uitzondering.
Laten we voorkomen dat toekomstige generaties opgroeien in een maatschappij waarin haat het wint van medemenselijkheid. Het is aan ons om het morele kompas te herstellen. Niet morgen, maar vandaag. Want een volk dat de waarde van de mens niet langer eert, verliest uiteindelijk zijn eigen waarde.
Voorwaarts in waardigheid en respect.
Irshaad Fatehmahomed
DNA-lid (NPS)