In steeds meer buurten van Paramaribo komt hetzelfde probleem naar voren: mensen nemen een huisdier, maar begrijpen de verantwoordelijkheid niet die daarbij hoort.
Angel, die werkt als assistente bij een dierenarts en daarnaast in een kledingzaak, ziet het regelmatig misgaan. Volgens haar zijn de signalen duidelijk: dieren die constant aan een ketting liggen, geen toegang hebben tot schoon drinkwater of verkeerd voedsel krijgen.
Zij vertelt in gesprek met Dagblad Suriname over situaties waarin dieren worden verwaarloosd, vaak zonder dat de eigenaar zich bewust lijkt van de gevolgen. Een dier wordt gekocht als “schattige pup”, maar na verloop van tijd ontbreekt het aan zorg, aandacht en kennis. “Een dier voelt net als wij. Het heeft dagelijks zorg, voeding en aandacht nodig”, zegt Angel.
In haar eigen buurt ziet ze schrijnende voorbeelden. Zo is er een pup die wordt opgesloten in een badkamer, onvoldoende water krijgt en gevoed wordt met eten dat niet geschikt is voor dieren, zoals gerechten met zout. Dit soort handelingen zijn volgens haar duidelijke tekenen van verkeerde behandeling en gebrek aan kennis.
De kern van het probleem ligt volgens Angel bij onvoorbereid eigenaarschap. Mensen onderschatten wat het betekent om een dier te houden. Het gaat niet om tijdelijk plezier, maar om een dagelijkse verantwoordelijkheid die tijd, geduld en discipline vereist.
Wie een dier in huis haalt, kiest bewust voor zorg en bescherming van een levend wezen dat volledig afhankelijk is van de mens. Wanneer die verantwoordelijkheid niet wordt genomen, ontstaat er onrecht. Het omgaan met dieren weerspiegelt uiteindelijk de normen en waarden van de samenleving zelf.