Wie een supermarkt binnenloopt, denkt al snel dat er enorme keuze is. Overal staan kleurrijke verpakkingen. Honderden merken lijken met elkaar te concurreren om de aandacht van de klant. Het lijkt alsof je als consument vrij kunt kiezen uit een groot aanbod van verschillende bedrijven.
Maar achter deze vrolijke schappen zit een minder kleurrijke werkelijkheid. Een kleine groep multinationale bedrijven controleert een groot deel van de producten in de supermarkt. Bedrijven zoals Nestlé, PepsiCo, Unilever, Procter & Gamble en The Coca-Cola Company bezitten samen honderden bekende merken.
Dat betekent dat twee producten die naast elkaar staan en zogenaamd met elkaar concurreren, soms gewoon van hetzelfde moederbedrijf zijn. De verpakking is anders, de reclame ook, maar de winst gaat vaak naar precies dezelfde grote onderneming.
Critici zeggen dat kleine bedrijven hierdoor nauwelijks kans krijgen. Grote multinationals hebben enorme reclamebudgetten, sterke controle over distributie en vaak de beste plekken in de supermarkt. Soms kopen ze nieuwe, succesvolle kleine merken simpelweg op voordat die echt gevaarlijk worden als concurrent.
Het resultaat is een systeem waarin keuze er groot uitziet, maar in werkelijkheid sterk geconcentreerd is. De supermarkt lijkt een markt vol concurrentie. In werkelijkheid lijkt het soms meer op een zorgvuldig georganiseerd bedrijfsimperium met verschillende etiketten.