In overheidskantoren is plotseling een nieuw probleem ontstaan. Niet bij de gewone ambtenaren, maar bij de hoge directeuren, onderdirecteuren en andere belangrijke titeldragers. Zij zijn boos, omdat zij niet in aanmerking komen voor de nieuwe ambtenarentoelage.
Volgens sommige hogere kaderleden is dat onrechtvaardig. “Werknemers zijn werknemers”, zegt een directeur die zijn naam liever niet in de krant ziet. “Wij doen misschien zelfs moeilijker werk. Wij moeten beslissingen nemen, vergaderingen leiden en moeilijke rapporten lezen. Soms zelfs meer dan tien pagina’s.”
Een onderdirecteur zegt dat het vreemd voelt dat alleen lagere ambtenaren een toelage krijgen. “Blijkbaar zijn wij te belangrijk om geholpen te worden”, zegt hij sarcastisch. “Misschien denkt men dat wij leven van koffie en vergaderingen alleen.”
Volgens arbeidsdeskundigen is het in principe belangrijk dat werknemers gelijk behandeld worden. Wanneer een overheid onderscheid maakt, moet dat duidelijk uitgelegd worden. Anders kan het lijken alsof sommige groepen bewust worden overgeslagen.
In de gangen van ministeries wordt ondertussen druk gemopperd. Sommige hogere kaderleden denken dat de maatregel bedoeld is om gewone ambtenaren rustig te houden. “Jenny wil de basis tevreden houden”, zegt een boze directeur. “Maar daarvoor worden wij blijkbaar gestraft.”
Een andere bestuurder zegt dat hij nu een moeilijke keuze heeft. “Misschien moet ik ook gewoon weer ambtenaar worden zonder titel. Dan krijg ik tenminste ook een toelage.”
Een jonge medewerker hoorde het gesprek en vroeg droog: “Betekent dit dat directeuren nu ook protest gaan voeren?”
Daarop bleef het even stil in de vergaderzaal. Alleen het geluid van een koffiekopje was nog te horen.