Multilateralisme betekent dat meerdere landen samenwerken om gezamenlijke problemen op te lossen. In plaats van dat elk land alleen handelt, proberen staten via organisaties afspraken te maken over veiligheid, handel, diplomatie en internationale conflicten. In de Caribische regio werd dit idee vooral vertegenwoordigd door de Caribbean Community (CARICOM), een blok van vijftien landen dat juist bedoeld was om als één stem op te treden in de wereldpolitiek.
In de praktijk blijkt echter dat deze eenheid steeds zwakker wordt. Verschillende CARICOM-landen volgen steeds vaker hun eigen nationale belangen in plaats van een gezamenlijke regionale lijn. Een duidelijk voorbeeld is de houding van Trinidad and Tobago. De regering daar steunde openlijk Amerikaanse militaire acties tegen drugstransporten in het Caribisch gebied, terwijl andere landen in de regio waarschuwden dat buitenlandse militaire interventies gevaarlijk kunnen zijn voor de stabiliteit van de regio.
Tijdens een CARICOM-top ontstond hierdoor spanning. De regering van Trinidad koos ervoor een eigen positie te behouden en niet volledig mee te gaan met de gezamenlijke verklaring van de andere landen.
Ook Guyana lijkt steeds vaker een eigen geopolitieke koers te volgen. President Irfaan Ali heeft bijvoorbeeld publiek gesproken over politieke veranderingen in Cuba. Veel analisten zien zulke uitspraken als steun voor internationale druk op Havana.
Volgens geopolitieke analisten is dit geen toeval. Grote machten, zoals de VS onder president Donald Trump, proberen vaak landen afzonderlijk te benaderen. Sommige landen krijgen uitnodigingen voor veiligheidsinitiatieven of militaire samenwerking, terwijl andere landen buiten die gesprekken blijven. Daardoor kan er verdeeldheid ontstaan binnen regionale organisaties.
Een geopolitiek expert zou dit proces beschrijven als een verschuiving van regionale solidariteit naar nationale strategie. Wanneer landen hun eigen veiligheidsbelangen of economische voordelen belangrijker vinden dan regionale afspraken, verliest een organisatie zoals CARICOM geleidelijk haar politieke kracht.
Voor kleine landen in de regio ontstaat daardoor een moeilijke keuze. Zij moeten beslissen of zij vasthouden aan regionale eenheid, of dat zij hun eigen nationale belangen volgen in een wereld waar grote machten steeds meer invloed uitoefenen.