Vrijdagavond besloot Jenny Joke naar de persconferentie van president Simons te kijken. Ze dacht dat het een kort nieuwsbericht zou zijn. Maar al snel merkte ze dat de uitzending steeds langer werd. Na een uur, twee uur en zelfs drie uur zat ze nog steeds te kijken. “Dit lijkt wel een film”, zei Jenny. “Maar dan zonder popcorn.”
De persconferentie duurde bijna drie en een half uur. Jenny begon zich af te vragen of ze per ongeluk naar een marathonfilm keek. Eerst dacht ze dat ze in de oude Bollywoodfilm Mera Naam Joker was beland. Die film duurt meer dan vier uur en gaat over een circusclown. “Misschien is dit ook een circus,” grapte ze.
Een tijdje later voelde het alsof ze naar Ben-Hur keek. Die beroemde Hollywoodfilm duurt meer dan drie uur en speelt zich af in het Romeinse rijk. In die film gebeuren tenminste spectaculaire dingen, zoals een grote wagenrace.
Bij een film in de bioscoop krijgen mensen meestal een pauze. Dan kunnen ze even opstaan, naar het toilet gaan of popcorn kopen. Daarna kijken ze weer verder.
Maar bij deze persconferentie was er geen pauze. Jenny zat voor de televisie en dacht: “Als dit nog langer duurt, moet ik misschien zelf een pauze nemen.”
Jenny grapte dat sommige politici denken dat een lange toespraak automatisch belangrijker lijkt. Maar volgens haar werkt dat niet zo.
“Als een verhaal te lang duurt en weinig nieuws bevat, gaan mensen zich vervelen,” zei ze. “Dan luisteren ze minder goed.”
Jenny stelde een eenvoudige oplossing voor: “De volgende keer misschien korter praten en duidelijk uitleggen wat er echt belangrijk is.”
En als het toch weer drie uur duurt, weet Jenny wat ze gaat doen.
“Dan kijk ik liever gewoon een film”, zei ze lachend. “Daar gebeuren tenminste spannende dingen.”