Een leerkracht heeft deze week laten weten bijzonder dankbaar te zijn voor de nieuwe overbruggingstoelage van SRD 500. Volgens haar voelt het alsof Kerstmis vroeg is gekomen. “Het lijkt wel alsof de kerstvrouw langs is geweest met een licht verzuurd kerstbrood,” zegt zij met een glimlach die meer op vermoeidheid lijkt.
Met de SRD 500 kan zij volgens eigen berekening ongeveer
11 liter benzine tanken. Dat betekent dat zij eindelijk haar oma in Coronie kan bezoeken. Of zij ook weer terug kan rijden, is nog onzeker. “Misschien moet oma me maar houden tot juni”, merkt de leerkracht droog op.
In juni zou er namelijk mogelijk SRD 1000 bij komen. De leerkracht zegt dat dit hoop geeft. Niet omdat het veel is, maar omdat hoop soms het enige is dat gratis wordt uitgedeeld.
Op school wordt de situatie ondertussen met steeds meer irritatie besproken. Een collega rekende uit dat een ijsje voor haar kind al bijna een kwart van de toelage kost. Een andere leerkracht grapte dat hij de SRD 500 misschien moet inlijsten, zodat toekomstige generaties kunnen zien hoe onderwijs ooit werd gewaardeerd.
Volgens de leerkracht weet “Tante Jenny” waarschijnlijk zelf niet precies wat ze met de sector moet doen. “Misschien moet ze nog een keer met pensioen”, zegt hij. “Dan kan ze rustig op een schommelstoel wachten tot er ergens geld in de staatskas groeit.”