Tijdens de CARICOM-top in St. Kitts and Nevis sprak de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio de regeringsleiders toe. Hij benadrukte dat de Verenigde Staten het Caribisch gebied ziet als een strategische partner voor stabiliteit in het westelijk halfrond.
Rubio riep de CARICOM-landen op om intensiever samen te werken bij het bestrijden van georganiseerde criminaliteit, drugshandel en illegale migratie.Â
Ook wees hij op het belang van economische samenwerking, investeringen en regionale veiligheid. Volgens hem kan nauwere samenwerking tussen de Verenigde Staten en de Caribische landen bijdragen aan meer stabiliteit, groei en veiligheid in de regio.
De Amerikaanse president Donald Trump organiseert in de stad Doral, Florida, de zogenoemde Shield of the Americas Summit. Deze bijeenkomst richt zich op samenwerking tussen landen in Noord- en Zuid-Amerika tegen narco-terrorisme, drugskartels en illegale migratiestromen.
Opvallend is dat slechts twee leiders uit het Caribisch gebied expliciet werden uitgenodigd: premier Kamla Persad-Bissessar van Trinidad and Tobago en president Irfaan Ali van Guyana. Daarnaast werden leiders verwacht uit landen zoals Argentinië, Bolivia, Chili, Costa Rica, Dominicaanse Republiek, Ecuador, El Salvador, Honduras, Panama en Paraguay.
Tijdens de Amerikaanse actie tegen Venezuela kozen zowel Trinidad and Tobago als Guyana, samen met enkele andere CARICOM-landen, openlijk de zijde van de Verenigde Staten. Andere CARICOM-staten namen een meer terughoudende of halfslachtige houding aan.
De prijs van die positie wordt nu zichtbaar. Het beleid van Donald Trump is duidelijk: landen moeten een keuze maken. Neutraliteit wordt in deze strategie nauwelijks geaccepteerd. De Amerikaanse regering voert een assertieve hemisfeerpolitiek waarin Washington verwacht dat staten in het westelijk halfrond zich duidelijk positioneren in veiligheids en geopolitieke kwesties.
In diplomatieke termen kan een gerichte uitnodiging voor een dergelijke top worden gezien als een signaal van strategische prioriteit. Wanneer leiders worden uitgenodigd voor een kleine, selecte bijeenkomst met de Amerikaanse president, wijst dit vaak op een intensievere samenwerking op specifieke dossiers zoals energie, veiligheid of migratie.
Voor Suriname en president Jennifer Simons betekent het ontbreken van een uitnodiging niet automatisch politieke afwijzing. Diplomatieke processen werken vaak met selectieve bijeenkomsten rond concrete beleidsdoelen. Toch laat het volgens geopolitieke waarnemers zien welke landen Washington momenteel als directe partners ziet in zijn regionale veiligheidsstrategie.
Een geopolitieke diplomaat zou uitleggen dat internationale politiek vooral draait om belangen en strategische samenwerking. Landen met belangrijke energie-posities, veiligheidsrollen of invloed op migratiestromen krijgen vaak prioriteit bij zulke bijeenkomsten.
Voor kleinere landen in de regio blijft het daarom belangrijk om hun strategische betekenis te versterken in internationale samenwerkingen.