Via social media gaan recent berichten rond dat het ministerie van Sociale Zaken en Volkshuisvesting 312 sociale woningen zal bouwen. Voor veel mensen klinkt dat als goed nieuws. Maar tegelijk roept het ook veel vragen op. Want de woningnood in Suriname is groter dan 312 huizen.
Twee burgers hebben contact opgenomen met de redactie van Dagblad Suriname om hun ergernis hierover te uiten. Volgens hen wachten honderden, misschien wel duizenden personen en gezinnen, al jaren op een betaalbare woning. “Het is mooi dat er huizen gebouwd worden”, zegt Armand G. “Maar 312 is een druppel op een hete plaat.”
De woningnood is al jaren een groot probleem. Veel jonge gezinnen wonen nog in bij ouders of familie. Anderen betalen hoge huurprijzen die ze eigenlijk niet kunnen dragen. Sommige mensen wonen zelfs in slechte omstandigheden, omdat ze geen andere keuze hebben. Tegen deze achtergrond voelt het aantal van 312 woningen voor velen te klein.
Wat ook voor frustratie zorgt, is het gevoel dat niet iedereen een eerlijke kans krijgt. De burgers geven aan dat bij elke regering weer dezelfde klachten terugkomen. “Regering op regering hoor je dezelfde verhalen”, zegt Dolf H. “Het zijn vaak friends and families die eerder in aanmerking komen.” Daarmee bedoelen zij dat mensen met connecties of politieke banden sneller geholpen zouden worden dan anderen die al lang op de wachtlijst staan.
Deze beschuldigingen zorgen voor wantrouwen in de samenleving. Mensen willen duidelijkheid. Hoe worden de woningen verdeeld? Welke criteria worden gebruikt? Is er een transparante lijst? Zonder heldere informatie blijven geruchten en vermoedens groeien.
Het ministerie van Sociale Zaken en Volkshuisvesting heeft nog niet uitgebreid gereageerd op de kritiek die via social media wordt geuit. Wel is duidelijk dat de vraag naar betaalbare woningen veel groter is dan het huidige aanbod. Deskundigen geven al langer aan dat er een structureel woningbeleid nodig is, waarbij niet alleen wordt gekeken naar het bouwen van huizen, maar ook naar eerlijke en controleerbare toewijzing.
De burgers hopen dat hun stem wordt gehoord. Zij benadrukken dat het hen niet gaat om kritiek alleen, maar om rechtvaardigheid. “Iedereen die echt hulp nodig heeft, moet een gelijke kans krijgen”, zeggen zij.
De bouw van 312 sociale woningen is een stap, maar voor veel Surinamers is het duidelijk: er is meer nodig om de woningnood echt aan te pakken.